เยี่ยน มีความโรยราอ่อนแรง“เจ้าไม่ต้องรีบร้อน ฟังว่าหมอจะพูดอย่างไรก่อน”หมอเช็ดเหงื่อที่หน้าผากซํ้าๆ เอ่ย“เกิดอาการครรภ์เป็นพิษจริงๆ เคราะห์ดีคือยังไม่ค่อยหนัก ถ้าหากมากกว่านี้ ในสองเดือนนี้จะต้องคลอดก่อนกำหนดอย่างแน่นอน”หมอใช้การฝังเข็มทำให้การครรภ์เป็นพิษของเฉินเสียนสงบ ใช้เวลาค่อนข้างนานอยู่ตอนแรกเฉินเสียนหน้าซีดเผือด มีเหงื่อเย็น ต่อมาถึงค่อยๆดีขึ้น318
หมอเบิกตำรายาให้ อีกทั้งยังกำชับ“นายหญิงต้องนอนพักบนเตียงสังเกตอาการอีกสักระยะหนึ่ง อาการเป็นปกติดีขึ้นแล้วค่อยเดิน”อวี้เยี่ยนพยักหน้าทันทีทันใด“ได้ ได้ อะไรก็ฟังหมอหมดทุกอย่างเจ้าค่ะ”ไม่ง่ายที่อาการของเฉินเสียนจะสงบลงได้ แม่บ้านจ้าวส่งหมอกลับไปแล้วก็กลับมา เอ่ยพูดกับอวี้เยี่ยนว่า“เจ้าอยู่เป็นเพื่อนคุยกับองค์หญิงก่อน อย่างอื่นไม่ต้องคิดอันใดมาก”อวี้เยี่ยนได้รับความสะเทือนใจ อยากจพูดก็หยุดแม่บ้านจ้าวเงียบไปสักพักหนึ่งแล้วเอ่ยว่า“ข้าจะไปจัดการเก็บกวาดห้องก่อนรอทำความสะอาดเรียบร้อยแล้วค่อยคุย”อวี้เยี่ยนเกาะเลื้อยอยู่ที่เตียงกุมมือของเฉินเสียนไว้แน่น “องค์หญิง รู้สึกดีขึ้นบ้างไหมเพคะ…….”เฉินเสียนปิดตาลงส่ายหัวไปมา ปลอบประโลมด้วยการตบเบาๆที่มือของอวี้เยี่ยนเธอเหนื่อยมาก คำเดียวก็ไม่อยากเอ่ยพูด ปิดตาลงอย่างเหนื่อยล้าอ่อนเพลียแล้วหลับไปอวี้เยี่ยนเห็นเฉินเสียนหลับแล้ว ใจก็หวาดกลัวไม่สงบลงอีก ก็เลยกลับไปภายในห้องของเฉินเสียนนางเม้มปากสั่นเ
