ร้อมกับพูดขึ้นว่า : “เจ้าก็รู้ว่าในใจของข้ามีเจ้าเพียงเจ้าคนเดียว ไยถึงต้องพูดจาถากถางปราชดปราชันข้าด้วยเล่า”หลิ่วเหมยอู่ที่เหลือเพียงความขมขื่นเมื่อก่อนนี้นางเคยคิดว่าฉินหรูเหลียงจะรักและมีนางเพียงแค่คนเดียวแต่หลังจากนั้นล่ะ?เริ่มจากเฉินเสียนท้องลูกของเขา แล้วมาวันนี้เซียงซั่นก็กลายเป็นผู้หญิงของเขาไปด้วยอีกคน ฉินหรูเหลียงพูดอยู่เต็มปากว่ารักนางคนเดียว แต่กลับไม่ได้มีนางแค่คนเดียวนี่คงจะเป็นความแตกต่างระหว่างชายและหญิงหลิ่วเหมยอู่ตระหนักอยู่ในใจ แม้ว่าในใจนางจะเกลียดเพียงใด แต่ภายในหัวใจก็ยังรักฉินหรูเหลียงอย่างลึกซึ้ง ความหวังทั้งหมดของนางได้ฝากไว้กับฉินหรูเหลียงแต่เพียงผู้เดียวหลิ่วเหมยอู่ยิ้มทั้งนํ้าตา เอ่ยขึ้นอย่างอ่อนแอว่า : “ทั้งๆ ที่รู้ว่าท่านแม่ทัพมีคนอื่น แต่ในใจของเหมยอู่กลับไม่สามารถปล่อยวางท่านแม่ทัพลงได้ เหมยอู่ขาดท่านแม่ทัพไม่ได้จริงๆ เจ้าคะ”ฉินหรูเหลียงรู้สึกเจ็บปวดทั้งใจ ค่อยๆ ยื่นมือไปปาดนํ้าตาบนแก้มของหลิ่วเหมยอู่ พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “อย่าร้องไห้เลย ครั้งนี้เป็นความผิดของข้า เพราะข้าเข้าใจผิดคิดว่าเซียงซั่นเป็นเจ้า”271
หลิ่วเหมยอู่พูดขึ้นว่ามา : “เรื่องราวมันผ่านไปแล้ว ท่านแม่ทัพวางใจได้เหมยอู่จะดีต่อเซียงซั่น ไม่ให้ท่านแม่ทัพต้องลำบากใจ ท่านแม่ทัพเก็บนางไว้เถิดรับนางเป็นสาวใช้ปรนนิบัติข้างกายของท่านแม่ทัพเอง”ในขณะที่พูดคำนี้ออกมา เซียงซั่นเองได้เงี่ยหูแนบกับประ
