ตู แอบฟังอยู่ด้านนอกฉินหรูเหลียงไม่ยินยอม หลิ่วเหมยอู่จึงพูดขึ้นว่า : “เรื่องมาจนถึงวันนี้แล้วยังมีวิธีที่ดีกว่านี้อีกหรือเจ้าคะ เซียงซั่นไร้ซึ่งความบริสุทธิ์แล้ว หากไม่มีตำแหน่งวันข้างหน้าอยู่ในจวนท่านแม่ทัพจะลำบากเอาได้……คนในจวนท่านแม่ทัพจะพากันคิดว่าท่านแม่ทัพเป็นคน……”หลิ่วเหมยอู่ไม่อยากจะพูดต่อทั้งที่ไม่เต็มใจแม้แต่น้อย แต่นางต้องวางมาดใจกว้าง อย่างน้อยๆ ในสายตาผู้อื่นนางจะต้องใจกว้างอยู่พอควรสุดท้ายแล้วฉินหรูเหลียงจึงพูดขึ้นว่า : “ในเมื่อเจ้าพูดมาแบบนี้ งั้นก็ทำตามที่เจ้าพูดเถอะ ถึงแม้ว่านางจะเป็นสาวใช้ปรนนิบัติข้างกายข้า แต่วันข้างหน้าข้าจะไม่แตะนางแม้แต่ปลายผม เหมยอู่ เจ้าเป็นคนดีมีนํ้าใจ ข้าทำเจ้าเสียใจแล้ว”เซียงซั่นไม่รู้ว่าควรจะดีใจหรือเสียใจเรื่องนี้ถือว่าเป็นเรื่องดี แต่แตกต่างจากที่นางคาดคิดไว้มาก เป็นสาวใช้ปรนนิบัติข้างกายท่านแม่ทัพ ก็ถือว่าอยู่เหนือบรรดาบ่าวรับใช้ทั้งหมดแล้ว แต่หลิ่วเหมยอู่ก็ยังอยู่เหนือนางเหมือนเดิมหลิ่วเหมยอู่เองคงจะรู้สึกเกลียดชังนางเข้าไส้ และคงจะหาเรื่องนาง ไม่ยอมให้นางได้อยู่อย่างเป็นสุขแน่ๆ272
จากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงครวญด้วยความออดอ้อนของหลิ่วเหมยอู่ นี่เป็นการบรรเทาทุกข์ของฉินหรูเหลียงที่กระทำต่อหลิ่วเหมยอู่ด้วยความถวิลหาผ่านไปครู่หนึ่ง ทั้งคู่แนบเนื้อสนิทชิดใกล้ยิ่งกว่าเดิมหลิ่วเหมยอู่ที่เริ่มนัวเนียมากขึ้น ร้องครางขึ้นว่า : “ท่านแม่ทัพใช้แร
