งถูกผลักบ่าวเข้าไปห้ามไม่ทันพระองค์จึงลงมือได้สำเร็จ!”“โอ้?” เฉินเสียนพูดอย่างเฉยเมย “ข้าเป็นหญิงมีครรภ์ อายุครรภ์ก็ตั้งห้าเดือน แค่นี้ก็เคลื่อนไหวไม่สะดวกแล้ว ปกติข้าแทบจะไม่ออกไปจากสวนสระวสันตฤดูเลย ตอนนี้เจ้ากลับบอกว่าข้าไปที่สระในสวนด้านหลังซึ่งเป็นเวลาที่แม่บ้านจ้าวออกไปนำอาหารเที่ยงมาให้ข้า ส่วนอวี้เยี่ยนก็ถูกขังอยู่ในห้องยาอย่างไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ ข้าตัวคนเดียว แต่เจ้ากับเหมยอู่ตั้งสองคนกลับหยุดข้าไม่ได้งั้นหรือ”เฉินเสียนพูดอย่างมีเหตุผล แต่นั่นยังไม่เพียงพอที่จะทำให้ฉินหรูเหลียงเชื่อฉินหรูเหลียงรู้ดี ภายนอกเฉินเสียนดูเหมือนอ่อนแอแต่ความจริงเธอแข็งแรงมาก ถ้าหากต่อสู้กันจริงๆ หลิ่วเหมยอู่กับเซียงซั่นสองคนก็อาจสู้เธอไม่ได้ครั้นแล้วเฉินเสียนก็พูดด้วยท่าทีสบายๆ ว่า “คำถามก็คือ ข้าจะไปที่สระนํ้าในสวนด้านหลังทำไม แล้วเซียงซั่นกับเหมยอู่ล่ะ จะไปที่สระนั่นทำไม”เซียงซั่นคิดหาคำตอบไว้ล่วงหน้าแล้ว นางตอบไปว่า “นายหญิงหาโอกาสคืนดีกับพระองค์มาโดยตลอด แต่พระองค์กลับพานายหญิงไปยังสถานที่อันตรายแห่งนั้นและวางแผนจะฆ่านายหญิง!”“เฮอะ ตลกจริง” เฉินเสียนเอ่ยอย่างนิ่งเฉยว่า “วันนี้ข้าไม่ได้ออกไปจากสวนสระวสันตฤดูเลย แล้วข้าจะพานางไปที่นั่นได้อย่างไร”เซียงซั่นไม่คิดมาก่อนว่าเฉินเสียนจะปฏิเสธเสียงแข็งขนาดนี้ ไม่ว่านางจะพูดอะไรเธอก็ปฏิเสธทุกอย่างและยืนยันว่าตนเองไม่ได้ออกไปไหนทั้งนั้น189
แม้ว่าอวี้เ
