บ่าวไม่ได้โกหก! ถ้ามันเป็นอย่างที่พระองค์พูด ทำไมบ่าวถึงถูกตีจนหัวแตกแบบนี้ ทำไมบ่าวต้องหลั่งเลือดมากขนาดนี้ด้วย ท่านแม่ทัพ! พระองค์ปลิ้นปล้อน พูดจามั่วซั่วไปหมด!”แม้ว่าฉินหรูเหลียงจะโกรธแค่ไหนแต่เขาก็ต้องพิจารณาสิ่งที่ทั้งสองคนพูดอย่างละเอียดอีกครั้ง เฉินเสียนปฏิเสธทุกอย่าง และคำพูดของเซียงซั่นก็มีช่องโหว่มากมายใครกันแน่ที่โกหก? แต่ไม่ว่าใครก็ตามที่หวังจะทำร้ายเหมยอู่ เขาจะไม่ยอมปล่อยไปอย่างแน่นอน!เฉินเสียนชำเลืองมองนางด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ใครจะไปรู้ว่าหัวเจ้าไปกระแทกอะไรมา บางทีเจ้าอาจจะเห็นว่าการที่หลิ่วเหมยอู่ตกนํ้าเป็นความผิดใหญ่หลวงและอยากหนีความผิด เจ้าจึงยอมตีหัวตัวเองแล้วโยนความผิดมาให้ข้าก็ได้นี่”ฉินหรูเหลียงขมวดคิ้ว เขาจ้องเซียงซั่นด้วยสายตาที่เย็นเยียบในที่สุดเซียงซั่นก็ลุกลี้ลุกลน นางชี้หน้าเฉินเสียนและกรีดร้องเสียงแหลม“พระองค์ พระองค์โกหก! เห็นๆ กันอยู่ว่าพระองค์ไม่บริสุทธิ์ใจ ทรงร้ายกาจมากเป็นพระองค์นั่นแหละที่ตีหัวข้า!”เฉินเสียนหรี่ตาและกล่าวว่า “แล้วข้าใช้อะไรตีหัวเจ้า จะจับโจรต้องมีหลักฐานไหนเจ้าลองบอกมาสิว่าข้าใช้อะไรตีเจ้า ถ้าเจ้าหาอาวุธที่ข้าใช้ทำร้ายเจ้าเจอและบนนั้นมีเลือดของเจ้า ข้าจะยอมรับผิดแต่โดยดี ถ้าไม่อย่างนั้นแค่พูดลอยๆ แบบนี้จะหวังให้คนอื่นเชื่อได้อย่างไร”ฉินหรูเหลียงถามว่า “นางใช้สิ่งใดตีเจ้า”191
“บ่าว บ่าวเห็นไม่ชัดเจ้าค่ะ…” เซียงซั่นกัดฟันพูดเฉินเส
