ีแดงเพลิงในเตากำลังลุกโชน โต๊ะเก้าอี้ และเตียงไม้ดูเรียบง่าย และแสงจากภายนอกหน้าต่างที่ส่องเข้ามาก็ทำให้ภายในห้องดูสว่างและสะอาดตาร่างของเด็กสาวที่ไว้ผมมวยแบบโบราณปรากฏขึ้นภายในห้องที่มีกลิ่นอายโบราณห้องนี้ ตอนนี้สมองของเฉินเสียนยังไม่อยู่ในสถานะพร้อมใช้งาน“ในที่สุดพี่สาวก็ฟื้นเสียที ไข้ก็ลดลงแล้ว” เมื่อเห็นว่าเธอยังนิ่งไม่ตอบสนองเด็กสาวจึงร้องเรียกอีกครั้ง “พี่สาว ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า”“ฉันเป็นใคร”“พี่สาวจำไม่ได้หรือว่าตัวเองเป็นใคร ข้ารู้แค่ว่าพี่สาวเป็นลมอยู่ท่ามกลางหิมะมีคุณชายคนหนึ่งพาท่านมาส่งที่โรงยาของข้า”“นี่ ตอนนี้เราไม่ได้อยู่ในกองถ่ายกันเหรอ” เธอจำได้ว่าเธอประสบอุบัติเหตุขณะถ่ายทำ ทันใดนั้นก็ตกลงมาจากที่สูง จากนั้นเธอก็จำอะไรไม่ได้อีกเลยเฉินเสียนจำไม่ได้จริงๆ ว่ามีฉากนี้อยู่ในบทละคร15
“พี่สาวสูญเสียความทรงจำงั้นหรือ” เด็กสาวไม่รู้ว่าปัญหามันเกิดจากตรงไหนจึงกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “บางทีพี่สาวอาจจะได้รับบาดเจ็บรุนแรง สมองจึงกระทบกระเทือน”“ได้รับบาดเจ็บรุนแรง?” เฉินเสียนตกใจ ทันใดนั้นก็รู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดแสบร้อนบนใบหน้า “โอ๊ย แม่เจ้า! นี่หน้าฉันไปตกถังพริกมาหรือไง ทำไมถึงแสบได้ขนาดนี้!”“พี่สาว… เสียโฉมแล้ว”เฉินเสียนช็อก “ฉันต้องการพบผู้กำกับ! ทำงานยังไงกันถึงทำให้ฉันเจ็บปวดแถมยังเสียโฉมแบบนี้!”เด็กสาวพูดขึ้นมาอีกครั้ง “พี่สาวอย่าเศร้าไปเลย ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ต้องคิ