ม่กี่คำอย่างไม่แยแสว่า “เป็นข้ารับใช้ของข้า ก็ต้องรักษากฎของข้า หลี่หลิน จัดการมันตามกฎซะ!”
จัดการตามกฎงั้นรึ?
จิตใจของจางเสียงหล่นไปถึงตาตุ่ม รู้ตัวดีว่าขอร้องไปก็ไม่เห็นผล เขาเลยกัดฟันแล้วพุ่งกระโดดข้ามกำแพงหายหนีไป
แววตาของฉู่ฉีเหยียนเย็นชาขึ้นทันควัน หลังจากนั้นก็มีวงแหวนสีฟ้าโจมตีเข้าใส่ราวกับสายฟ้าฟาด
เลือดสาดกระเซ็นไปทั่วทิศ!
จากนั้นตามมาด้วยเสียงร้อง
ร่างกายของจางเสียงที่กำลังปีนข้ามผนังตกลงไปด้านนอกจนเกิดเสียงร้องขึ้น
‘โอ๊ย…’
‘โอ๊ย…’
มีเสียงร้องของหญิงสาวดังขึ้นไล่เลี่ยกัน
ด้านนอกมีคนอยู่รึ?
แววตาของฉู่ฉีเหยียนสงบนิ่ง จับชายเสื้อแล้วเดินออกไปนอกเรือนอย่างรวดเร็ว
ด้านนอกจางเสียงถูกดาบของหลี่หลินแทงทะลุ ทั้งยังตกลงมาจากที่สูง เสียชีวิตแล้วตามที่คาด ดวงตาของเขาเบิกโพลงนอนอยู่บนผืนดิน เลือดไหลออกมาจากปากและจมูก
ส่วนด้านข้างมีหญิงสาวหน้าซีดขาวอยู่สองคน คือเตี่ยนชุ่ยกับบ่าวรับใช้ซิ่งเอ๋อร์
ดูท่าสองคนเดินผ่านสถานที่แห่งนี้โดยบังเอิญ แล้วโดนศพหล่นทับใส่ ทำให้ตกใจกลัวจนทำอะไรไม่ถูก มือไม้อ่อนแรงจนทรุดนั่งอยู่กับพื้น มองไปยังศพร่างนั้นด้วยสีหน้าหวาดกลัว
เมื่อฉู่ฉีเหยียนเห็นพวกนาง ก็รู้สึกโล่งอก
“ซื่อจื่อ…ข้า…” เตี่ยนชุ่ยตอบสนองโดยพลัน นางรีบดึงสติกลับมา พยายามเอ่ยขึ้นเสียงสั่น พูดไปก็กลืนน้ำลายไปสองที มองไปยังรอบด้านด้วยแววตาระส่ำระส่าย “ข้าเพียงแค่เดินผ่านมาโดยบังเอิญเท่านั้น ข้า…ข
