ุ่น บรรยากาศเงียบสงบเป็นพิเศษ
ฉู่สวินหยางพลิกตัวลุกขึ้นมานั่ง ชิงเถิงที่อยู่ด้านนอกได้ยินเสียง จึงยกน้ำล้างหน้าเข้ามาว่า “ท่านหญิงตื่นแล้วหรือเจ้าคะ? เมื่อครู่ท่านจวิ้นอ๋องพึ่งจะให้เจี่ยงลิ่วส่งข่าวกลับมาบอกว่ายังจัดการธุระไม่เรียบร้อย คืนนี้ท่านกับองค์ชายอาจจะต้องค้างในวังอีกคืน ให้ท่านไม่ต้องรอรับประทานอาหารเจ้าค่ะ”
“รู้แล้ว” ฉู่สวินหยางตอบ นางลุกขึ้นมาล้างหน้าบ้วนปากแล้วยืดเส้นยืดสายสักหน่อย
ชิงเถิงไปสั่งให้เตรียมอาหารค่ำที่ห้องครัว ไม่นานก็เจอชิงหลัวกลับมาจากข้างนอก
ฉู่สวินหยางเห็นแล้วก็ยิ้มเล็กน้อยว่า “เป็นอะไรไป?”
“ท่านหญิง!” ชิงหลัวสองจิตสองใจ นางลังเลอยู่ชั่วครู่ถึงเอ่ยว่า “เมื่อครู่คนของจวนอ๋องหนานเหอมาส่งข่าว บอกว่าซื่อจื่ออ๋องหนานเหออยากเจอท่านเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ”
“ฉู่ฉีเหยียนหรือ?” ฉู่สวินหยางค่อนข้างประหลาดใจทีเดียว แต่ก็ยิ้มอย่างไม่สนใจทันทีเอ่ย “ก่อนหน้านี้ก็เพิ่งเจอกันในวังไม่ใช่หรือ? เขาจะอยากเจอข้าอีกทำไม?”
“ไม่ทราบเจ้าค่ะ คนที่มาแจ้งรีบมาก!” ชิงหลัวตอบ “บอกแค่ว่าเป็นเรื่องด่วนที่สุด จึงจำเป็นต้องเชิญท่านหญิงไปให้ได้เจ้าค่ะ”
ฉู่สวินหยางยิ้มพลางครุ่นคิด “คนที่มาล่ะ?”
“ไปแล้วเจ้าค่ะ!” ชิงหลัวตอบ นางหยุดไปชั่วครู่แล้วเอ่ยต่อว่า “ข้าเห็นเขาทำท่าทางลับๆ ล่อๆ เลยตามเขาไปอยู่พักหนึ่ง แต่หลังจากเลี้ยวไปสามถนน คนนั้นก็เข้าไปในซอยตันแล้วก็หายไปเลยเจ้าค่ะ”
ถ้าหากเป็นคนของฉู่ฉีเ
