อหลบหลีก ขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางส่งสายตาเป็นคำถามไปให้
นิ้วของฉู่ฉีเหยียนคลาดชายเสื้อของนางไป พอพบกับสายตาของนางจึงได้รู้ว่าตัวเองเสียอาการไป
“อะแฮ่ม…” เขาปิดบังความเขินอายด้วยเสียงกระแอมไอเล็กน้อย หลังจากนั้นเมื่อเงยหน้าประจันกับฉู่สวินหยางก็ฟื้นคืนท่าทีมาเป็นปกติเช่นเดิม “เจ้าอย่าได้ประมาทกู้ฉางเฟิง เจ้าส่งคนไปสอดแนมฝ่าบาทคิดว่าจะสำเร็จอย่างนั้นหรือ? ทำตัวตามอำเภอใจไม่เกรงกลัวผู้ใดเช่นนี้ หรือเจ้าไม่กลัวว่ากลับไปแล้วแผนร้ายจะแดงออก…”
“อย่ามาพูดกับข้าว่าทำตัวตามอำเภอใจไม่เกรงกลัวผู้ใด เทียบกับเจ้าแล้ว พวกข้าก็เป็นแค่พวกที่มีฝีมือต่ำต้อย!”
คิ้วของฉู่ฉีเหยียนขมวดขึ้นเล็กน้อย ใช้ดวงตาที่ลึกล้ำนั้นมองนาง
………………………………
[1] หลักการรังคว่ำไซร้ ไข่ย่อมแตก อุปมาว่า หากคนหนึ่งคนใดประสบปัญหา คนในครอบครัวก็ยากจะเป็นสุข
