ันเวลาเกิดดวงชะตาของตนออกมาโดยที่ตัวเองก็ไม่รู้ หากฮ่องเต้คิดใช้ข้ออ้างนี้สั่งการก็ดูท่าจะไม่เหมาะสม แต่ในเมื่อตอนนี้ดวงชะตาของซูหว่านกลับทำร้ายผู้คน แถมคนคนนั้นยังเป็นผู้หญิงที่ตั้งท้องลูกของเขาอยู่อีกด้วย เขาจึงรู้สึกเจ็บปวดทรมานใจยิ่งนัก
“ท่านโหรหยาง ท่านมีอะไรก็พูดออกมาให้จบในทีเดียวเถิด!” ฉู่อี้อันพยายามพูดประนีประนอม
หยางเฉิงกังก้มหัวลงอีกครั้ง “ฝ่าบาท ดวงชะตาของท่านหญิงซูนั้นหาได้ยากมาก การที่ขัดแย้งกันกับดวงชะตาของพระสนมหรงเฟยเป็นหนึ่งในเรื่องทั้งหมดเท่านั้น หากผู้ที่เกิดในเวลานี้เป็นผู้ชาย ก็หาได้มีปัญหาอะไรไม่ แต่หากเป็นผู้หญิงแล้วล่ะก็…มันจะเป็นภัยต่อวงศ์ตระกูลอย่างใหญ่หลวงเลยพะยะค่ะ!”
คำพูดของเขาอ้อมค้อม ฮ่องเต้เองก็อายุมากแล้ว ความนึกคิดหาได้ปราดเปรียวเหมือนอย่างสมัยหนุ่มๆ ไม่ เขาคิดในใจ พลันมีแสงสว่างส่องขึ้นในแววตาขุ่นหมองนั้นชั่ววูบ “คำพูดนั้นหมายความว่ายังไง?”
“หากพูดง่ายๆ แล้ว ดวงชะตาของนางนั้นเป็นภัยต่อครอบครัวและคู่ครอง ทั้งยัง…” หยางเฉิงกังพูดไปก็ ถอนหายใจออกมาเพราะความกลัว หยุดไปครู่ใหญ่จากนั้นกล่าวขึ้นต่อ “อาจจะส่งผลกระทบต่อเส้นทางในอนาคตของวงศ์ตระกูลพะยะค่ะ!”
แววตาของฮ่องเต้กะพริบขึ้นอีกครั้ง จากนั้นนิ่งเงียบอยู่เป็นเวลานาน
ฉู่อี้อันเข้าใจทุกอย่าง แต่ไม่เอ่ยปากแม้เพียงครึ่งคำ
————————————————————————
[1] ยามอู่ คือช่วง 11:00 – 14:00 ในเวลาปัจจุบัน
[2] ยามจื่
