ันไม่หยุด ฮองเฮากับไทเฮาทั้งสองพระองค์นี่ ยิ่งอายุเยอะแล้วแรงก็ยิ่งเยอะสินะ?
ตัวฉู่สวินหยางเองหาได้สนใจไม่ แต่สาวรับใช้สองคนด้านนอกกลับร้อนตัวไม่สบายใจ โดยเฉพาะชิงเถิง เหมือนมดที่อยู่ในกระทะร้อนอย่างนั้น อดทนมาตั้งนานแต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหว พลางกระตุกแขนเสื้อของชิงหลัว พูดเสียงเบา “มาถึงขนาดนี้แล้ว ทำไมท่านหญิงยังหลับอยู่อีกเล่า? นี่มันเป็นเรื่องใหญ่มากเชียวนะ! ฮองเฮารับสั่งให้เข้าเฝ้าในเวลาแบบนี้ แสดงว่าต้องได้ยินอะไรมาจากฮ่องเต้แน่นอน จากนั้นต้องมาบีบบังคับท่านหญิงของเราเป็นแน่!”
ชิงหลัวคิดถึงเรื่องนี้แล้วจิตใจก็ร้อนรน แต่เมื่อเทียบกับชิงเถิงแล้ว นางกลับเชื่อมั่นในตัวฉู่สวินหยางมากกว่า จึงพูดขึ้นเพียง “มีองค์รัชทายาทและท่านอ๋องอยู่ ไม่มีทางเกิดเรื่องอะไรขึ้นแน่นอน!”
“ข้ารู้ว่ามันไม่มีทางเกิดขึ้นได้แน่!” ชิงเถิงกล่าว ร้อนรนจนแทบจะร้องไห้ “แต่ถ้าผู้คนรู้เรื่องนี้เข้า งั้นความหมายก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป จากบทเรียนในอดีตของท่านหญิงอันเล่อ ถึงแม้สุดท้ายมันจะไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้น แต่ถ้าถูกเปิดโปงจนผู้คนทั่วทุกสารทิศรู้ขึ้นมาเล่า ชื่อเสียงท่านหญิงของพวกเราก็คงได้รับผลกระทบไปด้วยนะ”
ไม่ว่าเรื่องนี้จะสำเร็จหรือไม่ หากความต้องการของฮ่องเต้ถูกเปิดเผยแล้วแพร่งพรายออกไป ในสายตาคนนอกท่านหญิงสวินหยางเป็นคนที่เคยแต่งงานมาแล้ว แถมยังไม่ราบรื่นอีก หลังจากนั้นจะลือกันต่อไปว่ายังไงก็ไม่รู้เหมือนกัน
ชิง
