่ว่าตอนนี้จะเป็นอย่างไร ก็ต้องกำจัดเขาที่เป็นภัยร้ายออกไปชิงเถิงกระพริบตาปริบ เมื่อรู้ตัวจึงกลับออกไปชิงหลัวกลับหลับตาลง ไม่กล่าวอะไรออกมาคำบางคำ ฉู่สวินหยางพูดได้ แต่นางนั้นหาพูดได้ไม่!ฉู่สวินหยางยังคงครุ่นคิดชั่วครู่ ก่อนจะกล่าว “เช่นนั้นทั่วป๋าไหวอันล่ะ? ตายแล้ว?”“ไม่เจ้าค่ะ” ชิงหลัวตอบกลับทันที เงียบไปสักพัก ก่อนจะพูดต่อ “เพียงแต่…ขณะนี้เขาหายตัวไปเจ้าค่ะ!”“หายตัวไป?” ฉู่สวินหยางตกตะลึงเล็กน้อยด้วยไม่คาดคิดมาก่อน“เจ้าค่ะ! หายไปพร้อมกับท่านหญิงจวนอ๋องฉางซุ่นด้วยเจ้าค่ะ!” ชิงหลัวกล่าว ไม่รอให้นางถามก็อธิบายสิ่งที่ได้รู้ออกมา “รถม้าขององค์ชายห้าและองค์หญิงหกแห่งโม่เป่ยเคลื่อนมาถึงถนนฉางโซ่วก็พบเข้ากับมือสังหารที่ไม่ทราบที่มาแน่ชัดโจมตี หลังจากนั้นซื่อจื่อซูและท่านหญิงซูได้ผ่านมาพอดี กล่าวได้ว่า ตอนที่ออกมือช่วยก็ติดร่างแหไปด้วย ท่ามกลางสถานการณ์ที่วุ่นวายจึงถูกมือสังหารบุกโจมตีแตกกันไปคนละทิศละทาง ภายหลังกองบัญชาการทหารเมืองเก้าตามมาถึง จึงช่วยองค์หญิงหกและซื่อจื่อซูไว้ ทว่าองค์ชายห้าและท่านหญิงซูกลับหายตัวไปอย่างไม่ทราบชะตากรรมเจ้าค่ะ ”“เป็นเรื่องที่น่าขันยิ่งนัก!” ฉู่สวินหยางเมื่อฟังจบกลับวางชาในมือลงอย่างไม่เชื่อ หัวเราะราวกับได้ฟังเรื่องตลก “กองบัญชาการทหารเมืองเก้าที่ไร้ความสามารถพวกนั้นจะทำเรื่องเช่นนี้ได้อย่างไรกัน? ทั่วป๋าไหวอันเป็นคนที่รอบคอบเพียงใด รู้อย่างแน่ชัดว่ามีคนเ
