พ็งเล็งเขาอยู่ ตอนออกจากวังรอบกายล้วนแต่จัดเตรียมองค์รักษ์มือดี ทั้งยังมีพวกของสองพี่น้องสกุลซู อย่างไรก็ต้องรับมือได้ ทว่าคนพวกนี้ยังเอาชนะมือสังหารไม่ได้ กลับอาศัยทหารม้าเมืองเก้าที่มีคนจากทางการไม่กี่คนจัดการกับมือสังหารแทนอย่างนั้นรึ? นี่มันไม่เป็นเรื่องหลอกคนโง่ไปหน่อยหรือ? ”บริเวณเมืองหลวง หลังจากเข้าสู่ความมืดในทุกค่ำคืน ทหารรักษาการณ์ในเมืองก็จะส่งต่อหน้าที่ให้กับกองบัญชาการทหารเมืองเก้าและ กองพลทหารราบรับผิดชอบต่อ ยึดตามหลักแล้ว หน่วยทหารลาดตระเวนทุกหน่วยก็จะมีประมาณสิบแปดนาย ถ้าหากบังเอิญ หน่วยทหารม้าทั้งสองตามมายังที่จุดเกิดเหตุพร้อมกันก็เต็มที่แล้วองค์รักษ์ของทั่วป๋าไหวันกับซูหลินที่ถูกฝึกฝนมาเป็นอย่างดีกลับไม่ใช้ อาศัยยืมมือคนของทางการกว่าสามสิบคนถึงขับไล่มือสังหารพวกนั้นไปได้? ไม่ตลกไปหน่อยหรือ!เรื่องแบบนี้ ไม่ว่าคนอื่นจะคิดอย่างไร นางคนหนึ่งแหละที่ไม่เชื่อแววตาของนางดิ่งลึก มองไปทางชิงหลัว “แท้จริงแล้วเรื่องเป็นอย่างไรกันแน่?”“คือ…” ชิงหลัวมีหน้าลำบากใจ “ข้าก็ไม่ค่อยแน่ใจ ได้ยินมาเพียงอีกว่า ซื่อจื่อซูบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย หลังจากรอดออกมาแล้วก็รีบเข้าวังไปกับองค์หญิงอวิ๋นจี”เมื่อฮ่องเต้ถ่ายทอดคำสั่งสังหารออกมาแล้ว เช่นนั้นไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็คงไม่มีทางปล่อยทั่วป๋าไหวอันให้หนีรอดไปได้เด็ดขาด เรื่องราวครั้งนี้แปลกประหลาดจริงๆฉู่สวินหยางคิดวนไปมา เวลานี้จึงคิดออกว่าก่
