มเยาะ
ความขัดแย้งภายในของตระกูลหลัวถูกลากมาสู้ถึงในวัง ไม่ว่าจะเป็นหลัวอวี่ก่วนโยนความผิดให้ผู้อื่น หรือหลัวซืออวี่เป็นผู้ก่อเรื่อง ความวุ่นวายเหล่านี้จะยิ่งยืดเยื้อสร้างความเสียหายต่อชื่อเสียงศักดิ์ศรีของหลัวฮองเฮายิ่งนัก
คำพูดคลุมเครือของหลัวฮองเฮาแสดงให้เห็นได้ชัดว่ากำลังกดดันหลัวซืออวี่
หลัวซืออวี่กัดริมฝีปากของนางขาวซีดอย่างชัดเจน
ตอนนั้นในฝูงชนมีคนอุทานขึ้นว่า “อ้อ! ข้านึกขึ้นมาได้ว่า ตอนนั้นเปลวไฟดูเหมือนจะมาจากทางท่านหญิงหลัวจริงๆ”
เพียงคำพูดนั้นคำเดียวราวกับโยนหินลงไปในแม่น้ำอันสงบเงียบเดือนสาม ระหว่างนั้นก็มีคนจำนวนไม่น้อยที่นึกถึงสถานการณ์นั้นขึ้นมาได้ ทุกคนต่างพร้อมใจกันพลอยเห็นตามไปด้วย…
ตอนนั้นสถานการณ์โกลาหลวุ่นวาย แต่ต้นเหตุที่แท้จริงของเรื่องนี้อยู่ระว่างสองพี่น้องตระกูลหลัว
หลัวอวี่ก่วนไม่ได้พูดพิสูจน์หลักฐานจากปากตนเอง หลัวซืออวี่มองไปรอบๆ ด้วยความน่าเวทนา จวนจะหมดหวัง
สาวรับใช้ที่คุกเข่าอยู่ข้างหลังนางรออยู่นาน ต้องทนมองท่านหญิงของตนเองที่ต้องถูกคนพวกนั้นเกลียดชังไม่ไหว ในที่สุดนางก็ทนไม่ได้ที่จะต้องเปิดโปงเรื่องที่เกิดขึ้น
หลัวซืออวี่คาดเดาถึงเจตนาของนางได้ตั้งนานแล้ว กวาดสายตาคลุมเครือราวกับมีด แม้จะไม่ชัดเจนนัก แต่ฉู่สวินหยางจ้องมองใบหน้านางโดยไม่ละสายตายังคงใช้สายตามองเพื่อล่วงรู้ถึงความลับนั้น
สาวรับใช้ถูกนางจ้องมอง ลืมตอบกลับพูดไม่ออกชั่วขณะ
ขณะนั้นเองฮูหย
