ูกลมพัดกระแทกเข้ากับผนังไม้จนจมหาย
“ใครน่ะ? ออกมา!”
เฝ่ยไป๋ลู่ปรากฏตัวออกมา ดวงตาเย็นชา “หาแกเจอแล้ว”
“เป็นแมลงที่ดื้อด้านจริง ๆ!” ชายชราจับธงเรียกวิญญาณไว้แน่น ไม่มีความสบประมาทในสายตาสักนิด
ครั้งก่อนเขาสิงร่างอาจารย์หนิง ตอนแรกจะได้วิญญาณของหลินเจี้ยนลี่มาแล้ว แต่ก็ถูกเธอชิงกลับไป
อีกฝ่ายบีบให้เขาไม่มีทางเลือกอื่นต้องละทิ้งหลินเจี้ยนลี่แล้วหันมาหาวิญญาณอื่น
คิดไม่ถึงเลยว่าเขามาสถานที่แห่งนี้ ยังถูกเธอมาพบเข้าจนได้
เมื่อเฝ่ยไป๋ลู่เห็นเลือดมนุษย์ น้ำเสียงของเธอก็เย็นชา สายตาดุจคบเพลิง “กรรมตามสนองมีจริง ดูดวิญญาณมนุษย์ วันนี้ฉันจะทำให้แกสิ้นชีพแล้วฉันจะออกไปแบบมีชีวิตเต็มเปี่ยม!”
เธอใช้มือร่ายคาถา รวบรวมพลังปราณอันทรงพลังและบริสุทธิ์ แสดงให้เห็นว่าเธอสามารถทำสิ่งนี้ได้
“ได้เลย ถ้าอย่างนั้นมาดูกันว่าใครจะตายกันแน่” ชายชราไม่ได้ตื่นตระหนก เขาเดินไปหาเวินเหวินเต๋อ ยกเขาขึ้นมาอย่างง่ายดายราวกับอุ้มตั๊กแตน “แกถอนขนฉันหนึ่งเส้น ฉันจะฆ่าหนึ่งคน นอกจากผู้ชายคนนี้แล้ว ยังมีคนถูกขังอยู่ในห้องใต้ดินอีกเจ็ดคน”
ทันใดเขาชูธงเรียกวิญญาณในมือขึ้น
บนธงเรียกวิญญาณมีแหวนทองคำวงเล็ก ๆ ประดับอยู่พร้อมกับผมสองสามเส้นที่มีความยาวต่างกันถูกมัดไว้บนธง ซึ่งหนึ่งในนั้นเชื่อมต่อกับลมหายใจของเวินเหวินเต๋อ
เพียงแค่ตัดเส้นผมบนแหวนทองคำ วิญญาณของคนที่เกี่ยวข้องจะถูกดูดไป!
ทันใดนั้นดวงตาของเฝ่ยไป่ลู่ก็เย็นลง เมื่อ
