คิดถึงเรื่องนี้ ฮูหยินใหญ่ก็นวดหว่างคิ้วอย่างเหน็ดเหนื่อย “นั่นสิ ตอนแรกข้านึกว่านายท่านแค่รักสวินหยางมากกว่าคนอื่นๆ ก็เท่านั้น แต่ดูจากตอนนี้ มันเกินไปไกลกว่าที่ข้าคิดเอาไว้มาก”
หรูโม่ถอนหายใจซ้ำ อารมณ์ร้อยพันตีกันไม่หยุด สุดท้ายก็อดจะเอ่ยออกมาไม่ได้ “ปีนั้นใครๆ ก็พูดว่านายท่านมัวเมาด้วยเพราะคนแซ่ฟางเลอโฉม แต่เพราะถูกบีบคั้นจากฮองเฮาและขุนนางในราชสำนัก แม้จะยอมส่งคนออกไปแต่หัวใจของนายท่านก็ยังลืมนางไม่ลง หรือเพราะสาเหตุนี้ เขาถึงได้ให้ความสำคัญกับท่านหญิงสวินหยางมากกว่าใครๆ”
“ใครจะรู้เล่า?” ฮูหยินใหญ่ยิ้ม ทว่ามีรอยขมขื่นให้เห็นอย่างชัดเจน
คนอื่นอาจไม่รู้ แต่ในฐานะที่นางเป็นผู้เกี่ยวข้องย่อมต้องกระจ่างแจ้งแก่ใจดี
ปีนั้นที่ฉู่อี้อันยินยอมรับอนุอย่างพวกนางให้แต่งเข้าจวน เจตนาเพราะต้องการเบี่ยงเบนความสนใจของฮองเฮา เพราะตอนแรกเขาดึงดันทำทุกทางเพื่อจะตั้งคนแซ่ฟางขึ้นเป็นเมียใหญ่ ฮองเฮาจึงเริ่มไม่พอใจเขา ทว่าเขากลับไม่ยอมถอย ตอนที่ฮ่องเต้ประทานความเมตตา เขาก็ยอมเปลี่ยนท่าที สุดท้ายฝืนใจยอมรับ ทำตามสิ่งที่ฮ่องเต้จัดสรรไว้ให้ แต่งตั้งคนแซ่เหลยเป็นชายารอง ทั้งรับอนุอย่างพวกนางอีกสามคน
