“เจ้าค่ะ ท่านหญิง!” ชิงเถิงรับคำยิ้มๆ ก้าวออกมาข้างหน้าชายารองเหลยก่อนจะเริ่มเล่าด้วยเสียงดังฟังชัด “สามวันก่อน นางกำนัลข้างกายหรงเฟยสังเกตเห็นว่ายาบำรุงครรภ์มีรสแปลกๆ สืบเจอว่า บ่าวที่รับผิดชอบต้มยาที่โรงครัวสะเพร่า ลืมใส่สมุนไพรไปสองชนิด ตอนนี้บ่าวผู้นั้นถูกโบยจนตายทั้งเป็น บ่าวไพร่คนอื่นๆ ในโรงครัวก็ถูกจับขังคุกทั้งหมด วันรุ่งขึ้น ตอนที่หมอหลวงไปจับชีพจรหรงเฟย ก็พบโดยบังเอิญอีกว่ารูปสลักหยกกวนอิมม่วงไม่ปกติ พอตรวจดูก็พบว่าฐานล่างกลวงโล่ง มีคนยัดกลิ่นชะมดกับผงดอกกระดังงาใส่ไว้ด้านใน สืบแล้วพบว่า วันที่รู้ข่าวการตั้งครรภ์ของหรงเฟย โจวกุ้ยเฟยได้นำมามอบให้และวางบนโต๊ะบูชาให้ด้วยตัวเอง ฝ่าบาททราบเรื่องเข้าก็พิโรธหนัก ประทานโทษตายแก่ทุกคนในวังหลิวอวิ๋นอย่างไม่มียกเว้น องค์ชายสี่เร่งเดินทางกลับทั้งคืนเพื่อมาขอความเมตตา แต่ฝ่าบาทก็ไม่ยอมให้เข้าเฝ้า โจวกุ้ยเฟยตอนนี้ถูกส่งเข้าวังเย็น ใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ที่นั่น ทั้งไม่อนุญาตให้ออกมาตลอดชีวิต โจวเชียนขุนนางกรมพิธีการก็ถูกปลดจากตำแหน่ง ส่วนเรื่องล่าสุดนั้น เพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อคืน และบ่าวเพิ่งได้รับข่าวตอนเช้านี้เองว่านางกำนัลของหรงเฟยที่อยู่เวรกลางดึกออกมาเข้าห้องน้ำ ด้วยความเลินเล่อจึงปิดประตูไม่สนิท จนมีแมวป่าแอบหนีเข้าไป ทำเอาหรงเฟยตกใจขวัญหนี หัวของนางกำนัลคนนั้นตอนนี้ถูกแขวนประจานไว้ที่หน้าประตูวัง ชายารองสนใจไปชมดูหรือไม่เจ้าคะ?”
