ขาสังหารบิดาตัวเอง? การเชื่อมโยงนี้ออกจะเกินเลยไปหน่อย!”
หากจะบอกว่าซูหังทำบางอย่างเพื่อให้ได้มาซึ่งตำแหน่งนั้น ความจริงก็ไม่ใช่เรื่องน่าตื่นตกใจ แต่ว่าปัญญาของซูจิ่นรั่งนั้นสูงส่งระดับใด ฝีมือของเขาก็ขึ้นชื่อว่าโหดเหี้ยม ประเมินจากสถานการณ์ตรงหน้า ซูหังคงไม่ถึงขนาดทำร้ายบิดาของตนด้วยตัวเอง
อย่างไรก็เป็นเรื่องตั้งแต่สิบกว่าปีก่อน ทั้งยังเกิดทางตอนใต้ที่ห่างออกไปนับพันลี้ เบาะแสทุกอย่างล้วนเลือนรางจนแทบไม่เหลือ ฉู่สวินหยางก็คร้านจะเปลืองสมองไปขบคิด จึงตอบกลับไปว่ารับรู้แล้ว
นัยน์ตาของนางทอแสงวาบ วางมือลงบนโต๊ะแล้วลุกยืนขึ้น โน้มกายข้ามโต๊ะเข้าประชิดใบหน้าของเหยียนหลิงจวิน เอ่ยอย่างมั่นใจว่า “แต่หลังจากเกิดเรื่องขึ้น คุณชายรองซูอี้ผู้นั้นก็หายเข้ากลีบเมฆ ไม่เคยปรากฏตัวให้เห็นในจวนสกุลซูอีกต่อไป เรื่องนี้ คงจะบังเอิญมากไปหน่อยกระมัง?”
ทันทีที่ซูจิ่นรั่งตายไป ไม่แปลกหากจวนของสกุลซูจะสั่นคลอน เพียงแต่สถานที่ที่ซูอี้หายไปนั้นช่างน่าสงสัยเหลือเกิน
ราวกับว่าภายในคืนเดียว สกุลซูทั้งหมดก็ทำเหมือนคนผู้นี้ไม่เคยมีตัวตน ไม่มีใครกล่าวถึงเขาอีก บอกกับคนภายนอกว่าร่างกายของเขาไม่ดี จึงส่งไปรักษาตัวที่จวนนอกเมืองแล้ว
หลานชายของบ้านหลักที่ได้ชื่อว่าตัดสัมพันธ์กับสกุลซูมาสิบกว่าปี บัดนี้กลับปรากฏตัวขึ้นที่นี่ อาศัยฐานะของคนนอกเข้ามาแทรกแซงเรื่องของสกุลซู?
จะบอกว่าเรื่องนี้ไม่มีเบื้องลึกเบื้องหลัง?
ใคร