ยเป็นเงื่อนแค้น ระหว่างจวนอ๋องหนานเหอเหลือเพียงความชิงชัง การประชุมเช้าที่ท้องพระโรงหลายวันมานี้ สองฝ่ายต่างมึนตึงใส่กันราวกับแค้นกันมาแต่ชาติปางก่อน
ต่อมายังพูดอีกว่า คนไม่อาจตัดสินกันที่ภายนอก เล่าว่าคุณชายรองจอมเสเพลแห่งจวนติ้งเป่ยโหวบังเอิญเจอโจรร้ายปล้นชิงกลางถนน เพราะลงมือช่วยคน ตัวเองจึงต้องเจ็บหนัก เหลืออาการไม่สมประกอบทิ้งไว้ตลอดชีวิต
ประจวบเหมาะกับผู้ซึ่งถูกถอนหมั้นมาหมาดๆ จนกลายเป็นตัวตลกของเมืองหลวงอย่างท่านหญิงอันเล่อ ท่านหญิงมีคุณธรรมสูงส่ง เสนอตัวแต่งเข้าจวนติ้งเป่ยโหว ถือเป็นการแสดงความจริงใจที่ราชสำนักมีให้แก่ขุนนางผู้ภักดี
ความจริงแล้ว ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นข้อแก้ต่างที่ใช้บังหน้าเท่านั้น พอเชื่อมโยงเรื่องแปลกๆ พวกนี้เข้าด้วยกัน สุดท้ายก็แค่เรื่องชีวิตรักหนุ่มสาว คนก็ค่อยๆ เลิกพูดกันไปในที่สุด
สรุปง่ายๆ ในประโยคเดียวก็คือ…
จวนอ๋องฉางซุ่นกับจวนอ๋องหนานเหอกลายเป็นศัตรูคู่แค้น ส่วนงานมงคลของท่านหญิงอันเล่อก็ถูกกำหนดให้จัดขึ้นในวันที่หกของเดือนแรกแห่งปี แต่งเข้าไปเป็นสะใภ้ของจวนติ้งเป่ยโหว
รอจนข่าวนี้ถูกพูดถึงอย่างร้อนแรงและเริ่มเงียบลง ก็มีข่าวที่ไม่ทราบที่มาหลุดออกมาอีกว่า คืนวันที่สิบหกเดือนสิบสองที่จวนอ๋องหนานเหอจัดงานมงคล เผอิญมีโจรร้ายบุกเข้าจวน จนเกือบจะทำให้ชื่อเสียงของท่านหญิงห้าฉู่เยว่เหยียนแห่งวังบูรพาต้องด่างพร้อย โชคดีที่ท่านชายรองแห่งจวนเสนาธิการฝ่ายพิธีการส
