วิเศษ ที่สามารถควบคุมให้ยาในร่างของนางกำเริบได้ในเวลาที่เหมาะเจาะ? ความจริงตอนที่จางอวิ๋นเจี่ยนทรมานร่างกายของนาง สติของนางช่างล่องลอยและเลือนรางนัก แต่พอพวกซูหลินบุกเข้ามาอยู่ตรงหน้า กลับตื่นเต็มตาอย่างพอดิบพอดี ทำให้ทุกคนเข้าใจว่านางทำอะไรๆ ลงไปด้วยสัมปชัญญะที่ครบพร้อม ต่อให้มีร้อยปากก็ไม่อาจจะอธิบาย!
วินาทีนี้ หัวใจของนางเยือกแข็งยิ่งกว่าหิมะบนพื้นและโทสะที่แผดเผาในหัวใจก็รุนแรงยิ่งกว่าเปลวเพลิงเบื้องหน้าเสียอีก
ฉู่สวินหยาง เจ้าคอยก่อนเถอะ! คิดอยากจะควบคุมชะตาของคนอย่างข้าฉู่หลิงอวิ้น? เจ้ายังไม่เก่งกาจถึงเพียงนั้น!
สักวันหนึ่ง ข้าจะให้เจ้าได้ชดใช้มากกว่าเป็นร้อยพันเท่าเมื่อเทียบกับสิ่งที่เจ้าเคยทำกับข้า
ท่ามกลางหิมะและเปลวเพลิงที่ลุกโหมเชื่อมแผ่นดินและแผ่นฟ้า นางบอกกับตัวเองอย่างชัดเจนทุกๆ คำ
ทางด้านฉู่สวินหยาง ตั้งแต่ออกจากจวนมา ฮูหยินใหญ่ก็เดินเงียบมาตลอดทางราวกับมีเรื่องในใจ ไม่อาจรู้ได้ว่านางคิดอะไรอยู่
ฉู่สวินหยางมองอารมณ์บนหน้านาง แต่ไม่ได้ปริปากถาม จนกระทั่งปีนขึ้นรถม้าไปแล้วถึงได้เปิดปากก่อนว่า “ฮูหยินใหญ่ คำพูดเมื่อครู่ของซื่อจื่ออ๋องหนานเหอเจ้าก็ได้ยินแล้ว ข้าคงไม่จำเป็นต้องพูดมาก!”
ฮูหยินใหญ่ได้สติคืนมา เงยหน้าขึ้นมองนาง สีหน้ายังคงสุภาพและอ่อนโยน แต่ก็เห็นถึงความกังวลหลายส่วน “ข้าเข้าใจ ชื่อเสียงของจวนอ๋องหนานเหอ ไม่ต้องให้เราทำลายก็เสียหายย่ำแย่พอแล้ว เรื่องเมื่อค
