บกลุ่มคนที่ล้อมหน้าล้อมหลัง
“ได้ยินว่าที่นี่เกิดเรื่อง? มีอะไร?” น้ำเสียงคนแซ่เจิ้งร้อนใจ น้ำเสียงแฝงความไม่ปลาบปลื้มอย่างชัดเจน พอก้าวข้ามประตูใหญ่มาก็เห็นร่างเด็กรับใช้นอนจมกองเลือดอยู่ หน้าพลันถอดสีแล้วตวาดอย่างบันดาลโทสะว่า “มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น?!”
บ่าวรับใช้ทรุดเข่าลงพื้นอย่างพร้อมเพรียง หัวหน้าบ่าวคุ้มเรือนคนหนึ่งก้มหน้างุดมองพื้น เอ่ยอย่างระมัดระวังว่า “พวกบ่าวก็ไม่ทราบ ตอนแรกได้ยินเสียงกรีดร้องมาจากทางนี้ ตอนที่มาถึงก็มีสภาพอย่างที่เห็นขอรับ”
จวนอ๋องกำลังจัดงานเลี้ยงมงคล ที่แห่งนี้กลับมีการเลือดตกยางออก
นี่เป็นสิ่งอัปมงคลยิ่งแล้ว!
สีหน้าของคนแซ่เจิ้งดำทะมึนไปหมด แม้จะอยู่ต่อหน้าแขกเหรื่อมากมายแต่ก็ยากจะควบคุม
ฮูหยินหลิวเดินเข้ามาพลางถอนหายใจ มองเข้าไปในห้อง ในอกก็ยังไม่หายหวาดผวา เอ่ยว่า “ใต้เท้าเหยียนหลิงตรวจดูแล้ว บอกว่ามีคนรมยาสลบชนิดรุนแรงเอาไว้ คุณชายรองสกุลเหลยกับท่านหญิงซูไม่ทันระวังจึงถูกเล่นงาน”
“ยาสลบ?” น้ำเสียงของคนแซ่เจิ้งตวัดสูง สีหน้าพลันเกรี้ยวกราดขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ
สาวใช้คนหนึ่งของซูหว่านจิกเล็บลงฝ่ามือ กัดฟันแล้วเปิดปากอย่างอึกอัก “เหมือนว่าท่านหญิงสี่แห่งวังบูรพาจะเข้ามาเปลี่ยนชุดที่นี่ ต่อมาก็ไม่เจอตัวคนแล้วเจ้าค่ะ”
คนแซ่เจิ้งเข้าใจในทันที รีบชี้นิ้วสั่ง “ไปเดี๋ยวนี้ เข้าไปดูสิ ว่าคนเป็นอะไรหรือเปล่า?”
ท่านหญิงแห่งวังบูรพา ไม่อาจให้เกิดเรื่องผิดพลาดใดๆ
