ชิงหลัวรวบรวมสติก่อนจะใช้กำลังภายในพุ่งทะยานไปตบพลังเข้าใส่ร่างเงาที่อยู่หลังภูเขาจำลอง คิดไม่ถึงว่าปฏิกิริยาของคนผู้นั้นจะว่องไวกว่านาง พลังกลางฝ่ามือยังไม่ทันประชิดตัวก็ยื่นแขนออกมาสกัดเอาไว้ก่อนแล้ว หัวใจของชิงหลัวพลันบีบรัดกำลังจะส่งกระบวนท่าต่อไปแต่คนผู้นั้นไม่มีทีท่าจะหลบหนี แต่ชิงพุ่งตัวออกมาจากด้านหลังก้อนหิน
หญิงสาวผู้นั้นอยู่ในชุดคล้ายกับสาวใช้ กลมกลืนไม่สะดุดตาสักนิด ชิงหลัวกลัวแต่ว่าฉู่สวินหยางจะตกอยู่ในอันตรายจึงยื่นมือออกไปคว้าไหล่ของนางไว้
ทว่าได้ยินเสียงหนักแน่นของหญิงสาวร้องออกมาหนึ่งคำว่า “หญิง!”
ฉู่สวินหยางตามมาถึงพอดี สบตากับนางเพียงแวบเดียวก็จำนางได้จึงรีบยกมือสั่งให้ชิงหลัวหยุดเคลื่อนไหวในทันที “หยุดก่อน! พวกเดียวกัน!”
ชิงหลัวชะงักไป แม้จะยั้งมือทันแต่ก็ยังไม่คลายความระแวง
การป้องกันของจวนอ๋องหนานเหอเข้มงวดกวดขัน ดังนั้นแม้ฉู่สวินหยางจะขอฉู่อี้อันให้ลู่หยวนติดตามนางมา แต่ก็ไม่กล้าวางคนดักซุ่มจนโจ่งแจ้ง ยิ่งกว่านั้น…
นางไม่เห็นรู้เลยว่าข้างกายของฉู่อี้อันมีองครักษ์ลับหญิงที่ฝีมือยอดเยี่ยมเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อไร?
ชิงหลัวก้าวขึ้นไปข้างหน้าอย่างระวังภัย เอ่ยอย่างแปลกใจว่า “อิ้งจื่อ?”
