น้าหญิงแท้ๆ ของเจ้า ทุกวันนี้นางอยู่อย่างไม่สงบสุข เจ้าจะเอาแต่มองดู ไม่คิดจะช่วยอะไรหน่อยหรือ”
บุรุษผู้นี้ก็คือคุณชายรองแห่งเสนาธิการฝ่ายพิธีการสกุลเหลย เป็นญาติผู้พี่ซึ่งไม่เป็นโล้เป็นพายของฉู่เยว่เหยียน นามว่าเหลยซวี่
“ข้าไม่ได้บอกว่าจะไม่ช่วย” เหลยซวี่กระอักกระอ่วน ถูมือไปมาอย่างลำบากใจ “แต่ว่าท่านหญิงสวินหยางผู้นั้น…”
ฉู่สวินหยางเป็นถึงสุดรักสุดดวงใจของฉู่อี้อัน หนวดของเสือตัวนี้เขามิกล้าไปกระตุกเล่นหรอก
“เหอะ!” ฉู่เยว่เหยียนทำเสียงใส่ มุมปากเหยียดยิ้มหยัน เอ่ยอย่างมั่นอกมั่นใจว่า “เจ้าวางใจเถอะ ข่าวฉาวเช่นนี้ เพื่อรักษาชื่อเสียงของนางนั่น ท่านพ่อไม่มีทางตามขุดคุ้ยแน่ อีกอย่าง เจ้าก็ไม่ได้ทำอะไรเสียหน่อย แค่ต้องการจะช่วยเหลือคนเท่านั้นเอง ท่านพ่อจะไปทำอะไรได้ อย่างไรพวกเราสองสกุลก็เกี่ยวดองกัน ต้องไว้หน้ากันอยู่แล้ว”
เหลยซวี่ยังคงลังเลเล็กน้อย
ฉู่เยว่เหยียนเอ่ยเสียงเย็นอย่างรำคาญใจ “รอบที่แล้วเจ้าหมดตัวที่โรงพนัน โฉนดที่ดินยังอยู่ในมือท่านแม่ข้านะ เจ้าคงไม่อยากให้ข้าเล่าเรื่องนี้ให้ท่านลุงฟังหรอกกระมัง ถ้าท่านลุงรู้ว่าเจ้าไปเล่นที่โรงพนันคืนเดียวแล้วเสียทรัพย์ของสกุลเหลยไปถึงหนึ่งในสาม เ