็นหน้ายิ้มอย่างว่องไวแล้วเดินเข้ามาหา
ฉู่เยว่หนิงถอยตัวออกมาจากกลุ่มแล้วทิ้งตัวนั่งข้างกายฉู่สวินหยาง กระซิบว่า “มารดาของหลิงซิ่วได้รับความโปรดปราน ชายาเอกในอ๋องหนานเหอจึงไม่ชอบพวกนางสองแม่ลูกเพราะว่าท่านหญิงอันเล่อไม่ยอมแต่งเสียที คนอื่นที่อายุน้อยกว่าจึงแต่งออกไม่ได้ เพราะตลอดมานางไม่ยอมเอ่ยถึงงานมงคล บุตรสาวอนุหลายคนที่ยังอายุน้อยก็รอดตัวไป ทว่านางถูกทำให้เสียเวลาน่ะสิ!”
ปกติสตรีในตระกูลสูงศักดิ์ของซีเยว่ พออายุได้สิบสามสิบสี่ก็เริ่มตระเตรียมเรื่องออกเรือนแล้ว หลังจากพิธีปักปิ่นผ่านไปก็จัดงานมงคลได้เลย
ผ่านปีนี้ไป ฉู่หลิงซิ่วก็อายุสิบเจ็ดแล้ว
สองปีสำหรับสตรีแล้วถือว่ามีค่ามหาศาล จึงไม่แปลกที่นางจะชิงชังฝังใจ อาจจะเพราะโอกาสมีมาไม่ง่ายดาย จึงอดจะซ้ำเติมเย้ยหยันฉู่หลิงอวิ้นในวันมงคลเช่นนี้ไม่ได้
ครั้นนึกถึงสีหน้าของฉู่หลิงอวิ้นเมื่อครู่ นัยน์ตาของฉู่สวินหยางพลันเข้มขึ้น ขยับยิ้มเล็กๆ แต่ไม่ได้พูดจา
ฉู่หลิงอวิ้นทางนี้ยังมีเรื่องมากประการต้องเตรียมพร้อม ทุกคนมาวุ่นวายอยู่พักหนึ่งก็ขอตัวจากไปอย่างมีมารยาท
ฉู่สวินหยางเดินเกาะกลุ่มออกไปพร้อมกับทุกคน จื่อซวี่พาสาวใช้เข้าไปเก็บกวาดถ้วยชาบน
