สธเขาอย่างไม่หยุดคิด
ตอนนั้นเขาก็มีความคิดจะจับตัวนางหนีไปเสีย แต่เพราะรู้ว่าสตรีผู้นี้เข้มแข็ง หากว่าไปบังคับฝืนใจ อนาคตย่อมไม่อาจได้รับการอภัยจากนางแน่
ด้วยเพราะจนปัญญา เขาถึงเลือกผลักเรือตามน้ำ ลงมือแสดงละครออกมาฉากหนึ่ง แสร้งชิงความดีสร้างความชอบเข้าปิดล้อมเมืองสวินหยาง เพราะการเคลื่อนไหวโดยพลการ ฮ่องเต้จึงเกิดใจระแวงเขา ทว่าศึกครานั้นมีความสำคัญอย่างมาก ทั้งเขายังสร้างผลงานใหญ่หลวง ฮ่องเต้ไม่ได้เอาความ เรื่องราวจึงผ่านมาได้เช่นนี้
คนนอกไม่รู้ แต่เขาแจ้งแก่ใจ หัวใจฮ่องเต้ไม่อาจหยุดความระแคะระคายที่มีต่อเรื่องนี้ได้จริงๆ อีกทั้งมันยังเพิ่มพูนตามเวลา โรคหวาดระแวงก็รุนแรงขึ้น หากว่าทำอะไรลงไปแล้วคงยากจะเรียกกลับ
เจิงฉีรู้ว่าใจเขามีความกังวล ตอนที่กำลังจะพูดบางอย่างออกไป ฉู่อี้อันพลันยกมือขึ้นสูง หยุดวาจาของเขาเอาไว้ก่อน
“ช่วยข้าส่งจดหมายไปให้ฉีเฟิงที ใกล้ๆ นี้ข้าจะหาวิธีเรียกตัวเขากลับมา ให้เขาเตรียมตัวไว้ด้วย” ฉู่อี้อันกล่าว
พ่อบ้านเจิงตะลึง แต่ก็รีบเก็บอารมณ์ “ขอรับ! ข้าน้อยจะไปจัดการเดี๋ยวนี้!”
ฉู่อี้อันพยักหน้า ขบคิดเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยอีกว่า “ส่วนซินเป่าทางนั้น ไม่ต้องเข้าไปยุ่ง นางอยากทำอะไร
