ก็ปล่อยนางไปเถอะ”
หัวใจของเจิงฉีคล้ายจะหยุดเต้น เข้าใจความหมายของเขา เอ่ยว่า “สกุลซู…”
“กำลังพลของสกุลซู ควรจะเปลี่ยนมือตั้งนานแล้ว” ฉู่อี้อันเอ่ย อารมณ์บนดวงหน้ากลับมาสุขุมราบเรียบดังวันเก่า ยังคงเป็นองค์รัชทายาทแห่งแคว้นองค์เดิมที่จัดการเรื่องราวได้อย่างมั่นคงและเด็ดขาด
เขาไม่เคลื่อนไหวกำลังพล ไม่ได้หมายความว่าเขาจะเคลื่อนไหวมันไม่ได้
แต่เพราะความคิดที่จะเปลี่ยนตัวผู้สืบทอด จึงทำให้ต้องเดินหมากเช่นนี้ จำต้องกระตุ้นความรู้สึกระวังภัยในตัวฮ่องเต้ สงครามดุเดือดนี้ เขาไม่อาจพ่ายแพ้!
เพื่อฉู่สวินหยาง เขาไม่อนุญาตให้เกิดข้อผิดพลาดใดๆ ทั้งสิ้น
เจิงฉีเห็นว่าเขาตัดสินใจได้แล้วก็พลอยวางใจ
ความจริงแล้วไม่ว่าฉู่ฉีฮุยหรือฉู่ฉีเฟิงจะได้เป็นผู้สืบทอดเขาล้วนไม่สนใจ แต่เพราฉู่อี้อันยึดติดอยู่กับเรื่องราวในปีนั้นอย่างลึกซึ้ง เมื่อเปรียบผลดีร้ายในการปรับสมดุลอำนาจแล้ว มีเพียงฉู่ฉีเฟิงคนเดียวที่เหมาะสมที่สุด
…
ฉู่สวินหยางไม่ได้ล่วงรู้การเคลื่อนไหวของฉู่อี้อันทางนั้น เพียงเวลาสามวัน จวนอ๋องทุกจวนต่างก็แตกตื่น เพราะราชโองการที่ถูกสั่งลงมากะทันหัน ว่าจะรับองค์หญิงแปดแห่งโม่เป่ย ทั่วป๋าหรงเหยาเป็นชายาเคียงหมอน และเพื่อเป็
