ทลาย’ ลงโดยไม่ได้ตั้งใจ…ต้าซือมิ่งตอบว่า “ข้าไม่รู้”“?” จิ่วอิงคิดว่ามันได้ยินผิดไปหลังจากนั้นไม่นาน มันก็ตระหนักได้ว่ามันมีหูถึงสิบแปดข้างเป็นไปไม่ได้ที่มันจะฟังผิด ดังนั้นจึงถามกลับไปด้วยความไม่เชื่อ “เจ้าไม่รู้หรือ”“อืม” หรงอี้ไม่รู้จริงๆ ดังนั้นเขาจึงไม่บุ่มบ่ามบุกเข้าไปในโลกพระสุเมรุโดยตรงแต่ไหลไปตามห้วงมิติเวลาตามลำดับ ค่อยๆ ขยับเข้าหา‘กระจก’ ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของจักรวาลสวรรค์เก้าชั้นฟ้าที่จิ่วอิงกล่าวถึงทีละก้าวๆแน่นอนว่าเมื่อเขาก้าวไปถึงสุดทาง เขาจะขจัด ‘ความเป็นไปได้’ที่อาจทำลายสวรรค์เก้าชั้นฟ้าทั้งปวง
คงจะดีถ้า ‘กระจก’ แข็งแกร่งและมั่นคงพอ หากไม่มั่นคง เขาก็ไม่ถือสาที่จะทำให้มันมั่นคงขึ้น ไม่อย่างนั้นเขาจะพาภรรยากลับบ้านไปพบบิดามารดาของนางในอนาคตได้อย่างไรภรรยาเขาปกป้องและทำเพื่อเขามากมาย ถ้าเขาทำได้เพียงรับแต่ไม่สามารถให้ได้ เขาก็คงไม่ต่างจากเด็กโข่งอย่างเทียนตี้ เด็กเหลือขอที่ยังไม่โตคนหนึ่ง ไม่คู่ควรกับภรรยาของเขาแต่…เมื่อมองย้อนกลับไปยังนิสัยของภรรยาที่ชอบตัดสินใจเรื่องใหญ่ๆ เพียงลำพัง เขาต้องหาเวลา ‘ว่า’ นางสักหน่อยแล้ว เส้นผมสีขาวเงินนี้ ทำให้เขาทั้งตกใจและปวดใจจนเลือดในกายแทบหยุดไหลแต่ภรรยาของเขาอยากให้เขาเงียบปาก ท้ายที่สุดเขาเองก็ไม่ได้ปรึกษานางตอนที่เขาตัดสินใจทำเรื่องก่อนหน้านี้ลงไป มันช่างน่าปวดหัวมากจริงๆ…หรงต้าซือมิ่งที่ปวดหัวคิดก้มลงจุมพิตภรรยาอีกครั้ง แต่สุ
