าท ไม่ว่าเมื่อใดก็ไม่เกรงกลัวเรื่องใดๆ ดูสิยังมีอารมณ์ฮัมเพลง นี่มันใจกล้าสมองกลวงชัดๆ มิใช่หรือ“รู้แล้วๆ เจ้าวิหคทมิฬ เจ้ากลับชาติมาเกิดรอบหนึ่งแล้ว ยังจู้จี้จุกจิกเช่นนี้อีก ไม่มีผู้ใดรำคาญเจ้าบ้างรึ” อิงเจาอดปราชัดปราชันไม่ได้อินหลิวเฟิง “… องครักษ์ของข้าจู้จี้มากกว่าอีก”“ให้ตายเถอะ น้องชายที่ชื่อเอ้อร์เหมาเมื่อครู่นี้น่ะหรือ เช่นนั้นต่อไปข้าควรอยู่ห่างๆ เขาไว้” อิงเจาจดชื่อเอ้อร์เหมาไว้ในบัญชีดำเรียบร้อยอินหลิวเฟิงได้ยินก็ขบขัน อดหัวเราะไม่ได้ จู่ๆ ก็รู้สึกว่ามีเหล่าพี่น้องที่ใสซื่อก็ใช่ว่าจะไม่ดี ทำให้เขาผ่อนคลายลงได้ทว่า…“ชู่ว์”จู่ๆ อินหลิวเฟิงก็ปิดปากอิงเจาไว้ ห้ามไม่ให้มันฮัมเพลงอีกอิงเจามองเขา ครั้นกำลังจะส่งโทรจิตว่าเขา กลับต้องขนลุกกับตำแหน่งที่นิ้วของอินหลิวเฟิงชี้ไปเสียก่อน
ที่แท้… ขุมนรกแห่งความมืดทั้งขุมนอกจากจะ ‘ฟื้นตัว’ แล้ว ยังกลายเป็นแหล่งรวมสัตว์ประหลาด นอกจากนี้พื้นที่แห่งนี้ยังมีสัตว์ประหลาดคล้ายแมงกะพรุนสีเลือดตัวหนึ่งอย่างเห็นได้ชัด“นี่มันตัวบ้าอะไร” อิงเจาส่งโทรจิตถามอย่างระมัดระวังอินหลิวเฟิงหน้าเคร่งขรึม มีเหตุผลเพียงพอที่จะตัดสินว่า “เกรงว่าที่นี่จะเป็นต้นเหตุที่สัตว์ประหลาดออกมาไม่หยุด ต้องจัดการมันทิ้งซะ”“แต่ข้ารู้สึกว่ามันแข็งแกร่งกว่าเราสองคนรวมกันเสียอีก” อิงเจาพูดตามตรง “หรือว่าเรียกจูเยี่ยนพวกมันมาดีกว่า?”“ไม่ได้ ที่นั่นขาดพวกมันไม่ได้” อินหลิวเฟิ
