ม่ไปไหนเพราะว่าเยี่ยนอวี๋ยังไม่ได้เรียกนางไปทว่าเยี่ยนอวี๋ไม่ได้ลืมจูจู แต่นางมีข้อคำนึงอย่างอื่น ดังนั้นจูจูจึงอยู่ในผนึกใต้น ้าแม่น ้าเย่ว์หมิงตลอดมา! ร่างของมันไม่เคยจากที่นี่ไปแม้แต่ครึ่งก้าวบัดนี้ เป็นเพราะอินหลิวเฟิงรับปากกับนาง นางจึงค่อยๆ เก็บร่างของตนเองวี้ด!
อินหลิวเฟิงที่กลายร่างเป็นวิหคทมิฬขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็วร่างกายที่ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ของมันปกคลุมช่องโหว่สองแดนที่ผนึกค่อยๆ จางหายไป และลุกโชนด้วยเปลวไฟกรูกรู!จิ๊บ…สัตว์ประหลาดมากมายถูกเปลวเพลิงแผดเผา พวกมันไม่สามารถทะลุผ่านเปลวเพลิงที่ลุกโชนนี้เข้าแดนมนุษย์ได้จูจูเห็นดังนี้จึงถอยกลับไปอย่างวางใจ มันไปชำระล้างสัตว์ประหลาดน้อยที่อยู่ในร่างกายของมันที่ด้านหลังเพียงแต่ว่า… จูจูเพิ่งถอยลงไปจิ๊บ!สิ่งมีชีวิตไร้ปัญญาลักษณะคล้ายปลาไหลที่จู่จู่ทะลักออกมาจากส่วนลึกของแดนมืด พวกมันพุ่งทะลักออกมาที่นี่อย่างกะทันหัน!จำนวนนับหมื่นนับพัน พวกมันถูกจัดระเบียบและวางแผนไว้ล่วงหน้าคิดจะทำลายการป้องกันขณะที่อินหลิวเฟิงและจูจูสลับหน้าที่ทำเอานักดาบอาวุโสตกใจอุทานว่า “แย่แล้ว! นายน้อยถอยเร็วเข้า!”จูจูถึงกับลุกขึ้นอีกครั้งทำท่าจะเข้าไปช่วยปิดกั้น แต่ว่า…
“เพลิงลี้ลับ!”อินหลิวเฟิงที่พ่นเพลิงลุกโชนน่าสะพรึงกว่าเดิมออกมาจากทั้งร่าง เขาเหมือนกับดวงพระอาทิตย์ขนาดยักษ์ที่แผดเผาไม่หยุด ทำให้สิ่งมีชีวิตไร้ปัญญาทั้งหมดที่เข้าใกล้ถูกเผาสลายสิ้นเพลิ
