น้อยลงไปนอนอีกครั้ง จากนั้นก็กอดภรรยาผู้งดงามเข้ามา“หาววว…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าหาว เหมือนกับง่วงเพราะน ้าอุ่นที่ดื่มลงไปเมื่อครู่นี้ เขานอนหลับในอ้อมกอดของท่านพ่อท่านแม่เขาอีกครั้งต้าซือมิ่งที่กอดสองแม่ลูกไว้ก็หลับไปอย่างสงบค ่าคืนเงียบสงบวันต่อมา เมื่อจักรวาลดั้งเดิมสว่าง ต้าซือมิ่งผู้ที่ลืมตาคนแรก เขากำลังหรี่ตามองภรรยาที่ยังนอนหลับอยู่และเด็กน้อยที่ยังไม่ถูกเขาเบียดออกไป“เหมียว?” เจ้าเหมียวสีขาวที่ยื่นศีรษะออกมาเบาๆ มันก็กระโดดขึ้นไปบนไหล่ของต้าซือมิ่ง มองเยี่ยนอวี๋และเด็กน้อยพร้อมเขา ยิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกงดงามและน่ารักจากนั้นเจ้าเหมียวสีขาวก็กระโดดออกไปทำท่าจะเลียเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ของต้าซือมิ่ง แต่มันถูกปัดออกไปอย่างไร้ความปรานีทันที“เมี๊ยว” เจ้าเหมียวสีขาวที่ชนเข้ากับขอบเตียง มันก็หันกลับมาทำหน้าบูดบึ้งใส่ต้าซือมิ่ง “เมี๊ยว” อี้เอ๋อร์ขี้งก
เด็กน้อยที่ได้ยินเสียงก็ลุกพรวดขึ้นมานั่งทันทีจึงเห็นเข้า เขาหัวเราะ “ฮ่า…”เจ้าเหมียวสีขาวเห็นดังนั้นก็ใจละลาย มันกระโดดขึ้นไปเลียเจ้าตัวน้อยตัวนุ่มนิ่มต้าซือมิ่งไม่ได้ห้าม ขอแค่ไม่เลียภรรยาของเขาก็พอทว่าครานี้เยี่ยนอวี๋ก็ตื่นแล้ว ดวงตางดงามที่เพิ่มลืมตาขึ้นอย่างงัวเงียกำลังมองต้าซือมิ่ง“เสียงดังจนตื่นหรือ” หรงอี้ที่จูบดวงตาของภรรยาเบาๆ น ้าเสียงอ่อนโยนมาก “นอนต่ออีกสักหน่อย?”“อื้อ…” เยี่ยนอวี๋ที่ขานตอบเบาๆ ถูไถสามีของนาง ได้ยินเสียงหัวเราะของเด็กน้
