อยที่กำลังเล่นกับเจ้าเหมียวสีขาว“ฮ่า…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ถูกเลียจนจั๊กจี้หัวเราะอย่างมีความสุขกว่าเดิมเจ้าเหมียวสีขาวสนุกกว่าเดิม มันทำหน้าตาบูดบึ้งหยอกเล่นเขา“เหมียวๆ”“ฮ่า…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าน่ารักน่าชังจับเสี่ยวไป๋ไว้ทันทีและยังยื่นปากเข้าไปใกล้จูบไม่หยุด “รัก ไป๋ไป๋…”“เหมียว…” เจ้าเหมียวสีขาวก็บอกว่า ข้าก็รักเสี่ยวเป่ามากเลยเหมียว
เยี่ยนอวี๋หันไปมองพวกเขาและยิ้มออกมา “ทุกครั้งที่เห็นเสี่ยวเป่าจูบเสี่ยวไป๋ ข้ากลัวเขาจะกินเสี่ยวไป๋จริงๆ”“ไม่ต้องกลัว แม้จะถูกกลืนลงไป เสี่ยวไป๋ก็สามารถปีนออกมาได้” หรงต้าซือมิ่งที่โอบภรรยานอนต่อไป เห็นได้ชัดว่าไม่กังวลแม้แต่น้อยทว่าเยี่ยนเสี่ยวเป่ายังคงรักหวนแหนเสี่ยวไป๋ ไม่ได้กินมันลงไปเขาคลานมาหาท่านพ่อของเขาแล้ว “พ่อ เป่าหิว…”พรวด เยี่ยนอวี๋หัวเราะเบาๆ ลุกขึ้น นางอุ้มเด็กน้อยเข้ามาจูบทีหนึ่ง “เสี่ยวเป่าของแม่ วันนี้น่ารักกว่าเดิมเยอะเลย”“ฮี่…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าอารมณ์ดีกว่าเดิมจะบินขึ้นมาแล้วท่านพ่อเลี้ยงที่ยอมกล ้ากลืนฝืนทนจำใจต้องลุกขึ้น ก่อนจะสวมเสื้อคลุมให้สองแม่ลูกและส่งจูบของชายรูปงามให้คนละที จากนั้นจึงลุกไปห้องครัวเยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ดีอกดีใจวิ่งเตาะแตะตามไป เยี่ยนอวี๋ยืดเส้นยืดสายเสร็จก็ตามเข้าไปเช่นกันเมื่อทั้งครอบครัวทานอาหารเช้าเสร็จแล้ว คนอื่นๆ ที่เมาค้างก็เพิ่งทยอยกันตื่นขึ้นมา และก็ได้ทานข้าวต้มร้อนๆ ของต้าซือมิ่ง มีความสุขเสียไม่มี
เย
