น่าเสียดายที่ภาษาแมวของเจ้าเหมียวสีขาวมีเพียงมันฟังรู้เรื่องดังนั้นเสียงร้องของมันจึงไม่ได้เรียกความสนใจของผู้ใด พวกเขาทั้งกลุ่มหายตัวกลับไปจักรวาลดั้งเดิมทันทีที่แสงสีม่วงกะพริบทูตสวรรค์ฝ่ายขวาที่เงยหน้ามองแสงสีเขียวที่หายไป เขาก็พึมพำขึ้นมาว่า “ไปจริงๆ หรือนี่”กรร… บุตรแห่งปีศาจโกลาหลที่กัดชายเสื้อของทูตสวรรค์ฝ่ายขวาไว้เหมือนกับกำลังถามว่าไล่ตามไปหรือไม่ทูตสวรรค์ฝ่ายขวาตบสุนัขตัวใหญ่โง่เขลาตัวนี้เบาๆ “จะตามทันได้อย่างไร และเหตุใดต้องไล่ตามเล่า”บรู๊ว? บุตรแห่งปีศาจโกลาหลไม่เข้าใจ ทว่าทูตสวรรค์ฝ่ายขวาก็ไม่มีทีท่าว่าจะไล่ตามไป มันรับรู้ได้ ดังนั้นมันจึงนอนอยู่ที่เดิมต่อไปคุนหลุนสวรรค์สิบสองชั้นฟ้าในครานี้ถูกแสงสีเลือดปกคลุมไปทั่วสิ่งมีชีวิตมากมายหวาดหวั่น…ทว่าไม่มีสิ่งมีชีวิตใดภาวนาให้ปฐมราชินีคุนหลุนปกป้องเพราะว่าสรรพชีวิตล้วนรู้ว่าปฐมราชินีร่วงหล่นไปแล้ว
แน่นอนว่ายังมีสิ่งมีชีวิตมากมายที่ยืนหยัดในคุนหลุนซวีต่างก็คิดอย่างเจ็บใจว่าหากปฐมราชินียังอยู่ เหตุใดต้องกังวลปรากฏการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไปนี้ ปฐมราชินีสามารถสยบได้แน่นอนทั้งหมดนี้…ล้วนเป็นอารมณ์และความคิดที่หลากหลายที่เกิดขึ้นในยุคคุนหลุนปัจจุบันทูตสวรรค์ฝ่ายขวารับรู้ได้ ในใจกลับไร้ซึ่งความรู้สึกผ่านไปนานกว่าเขาจะจากไปจากภูเขาถงซานที่พังยับแต่อันที่จริงในใจของเขามีคำถามอยากถามต้าซือมิ่งมาโดยตลอด‘เจ้าและข้ามีความสัมพันธ์อะไรกันหรือไ
