ม่’ทว่าเขาก็ไม่ได้ถามออกมาตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ และคิดว่าไม่จำเป็นต้องถาม แม้เขาเองก็สงสัยมากเช่นกัน…ในขณะเดียวกันหึ่งการฝ่าเข้ามาพร้อมลำแสงสีม่วงอร่ามเยี่ยนอวี๋และพรรคพวกปรากฏขึ้นในจักรวาลดั้งเดิมอย่างพร้อมเพรียง พวกเขาปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน
ทำให้เยี่ยนชิงที่รอคอยอย่างใจจดใจจ่อกะพริบตาสองสามที“เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์?”“ท่านพ่อ” เยี่ยนอวี๋ตอบทันทีเยี่ยนชิงตื้นตัน เขาเข้าไปดึงต้าซือมิ่งออกทันทีและกอดบุตรสาวสุดที่รักของตนไว้ “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์จริงๆด้วย”“อ้ะเนะ?” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ถูกดึงออกไปด้วยงงงันทันทีที่เยี่ยนชิงได้ยินเสียงอ่อนโยนก็ปล่อยบุตรสาวสุดที่รัก ก่อนจะอุ้มหลานชายน้อยจากอ้อมอกของบุตรเขยมา “เสี่ยวเป่าที่น่ารักของตาก็กลับมาแล้วหรือ”“กลับ” เยี่ยนเสี่ยวเป่าตอบเสียงดังและยังเรียกด้วยเสียงหน่อมแน้มว่า “ท่านตา…”“จ้า” เยี่ยนชิงที่ดีใจมากจึงลูบหลานชายน้อยพูดขึ้นว่า “ไหนให้ตาดูหน่อยซิว่าเสี่ยวเป่าผอมลงหรือไม่ คงจะ…”เยี่ยนชิงที่ไม่ได้พูดคำพูดที่เหลือออกมาล้วนเป็นเพราะเห็นผมอ่อนสีเขียวบนศีรษะของเด็กน้อย…“ไม่ใช่” เยี่ยนจื่อเสาถามขึ้นทันทีว่า “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ เจ้าและน้องเขยทำอะไรน่ะ เหตุใดจึงย้อมสีผมให้เสี่ยวเป่า”เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ได้ยินก็งุนงง “อะไรนะ”
“แอบย้อมให้เสี่ยวเป่าด้วย?” เยี่ยนจื่อเสาจำเป็นต้องพูดว่า “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ เหตุใดเจ้าจึงซุกซนเช่นนี้”เยี่ยนอวี๋ “…”นางพูดได้หรือไม่ว่านางเป็
