นผู้บริสุทธิ์“นี่มันช่าง…” เยี่ยนชิงที่คิดว่าบุตรสาวเป็นคนทำ หลังจากเขาลังเลครู่หนึ่งก็ลูบผมอ่อนสีเขียวของเด็กน้อย พูดอย่างหนักแน่นว่า“ดูดีจริงๆ”“ไม่ใช่สิ…” เยี่ยนจื่อเสาทำท่าจะพูดอะไร ท่านพ่อท่านจะคิดว่าเพราะเป็นเรื่องที่เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ทำก็ดีไปทุกเรื่องไม่ได้ ย้อมสีนี้ไม่สวยย้อมเป็นสีเขียว…ในฐานะที่เป็นลูกผู้ชาย เยี่ยนจื่อเสารู้สึกว่าตนเองควรคิดแทนเสี่ยวเป่า “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ สีอื่นดีหมด แต่สีเขียวนี่สิ แม้จะไม่แย่เหมือนกัน เพราะเสี่ยวเป่าน่ารัก จะสีอะไรก็น่ารัก”“อะไร?” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ดวงตาหมุนติ้วบอกว่าเป่าไม่เข้าใจ ใครก็ได้อธิบายให้เป่าฟังหน่อย ผมของเป่าเป็นอะไรไปหรือ?ดีที่อินหลิวเฟิงลูกสมุนคนนี้ดีมาก เขาหยิบกระจกขึ้นมาให้ท่านเสี่ยวเป่าที่งงงัน ทำให้เด็กน้อยที่เห็นได้ชัดว่าไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นส่องเห็นตนเองส่วนเจ้าตัวน้อย…
หลังจากที่เขาเห็นตนเองในกระจก เขาก็หัวเราะทันที “น่ารัก…”พรวดอินหลิวเฟิงหัวเราะตาม “ท่านเสี่ยวเป่าคิดว่าน่ารักก็ดี”แต่แล้ว…เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่มองหน้าตนเองเสร็จแล้วเพิ่งเห็นผมของตนเองเขาก็ตะลึง “เขียว?”“ใช่แล้ว” อินหลิวเฟิงเพิ่งรู้ว่าท่านเสี่ยวเป่าเพิ่งเห็นส่วนสำคัญเยี่ยนเสี่ยวเป่าใช้มืออวบอ้วนทั้งคู่จับศีรษะของตนเองอย่างงุนงงลูบไปลูบมาพบว่าตนเองในกระจกมีผมสีเขียวจริงๆ?เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ในที่สุดก็เข้าใจ ทำให้ทุกคนรวมถึงท่านพ่อของเขาเงียบโดยสัญชาติญาณซีหวั
