ดายอสูรเหล่านี้คล้ายกับอสูรต่างแดนในสวรรค์เก้าชั้นฟ้า มันยิ่งใหญ่ทว่าไร้สติปัญญา ชอบการต่อสู้ ไวต่อเรื่องอาณาเขต ไม่รู้จักสามัคคีแต่ก็มีหลายส่วนที่แตกต่างกัน หลักๆ คือมีหน้าตาไม่เหมือนกันถึงอย่างไรนางก็เคยสังเกตอสูรต่างแดนเหล่านี้ในครานั้นอย่างละเอียด เพราะว่าสิ่งมีชีวิตเหล่านี้คือ ‘เปลือก’ ที่ลอกคราบจากนางและค่อยๆ พัฒนาตนเอง นางเองก็รู้สึกประหลาดใจ ทว่าอสูรเหล่านี้ในบัดนี้เห็นได้ชัดว่ามีหน้าตาไม่เหมือนกัน“มหาทวีปเทียนอวี่หรือ” เยี่ยนอวี๋ไม่มั่นใจทว่าภาพตรงหน้านางเปลี่ยนแปลงไปทันทีบรู๊วฟ่อ…
เสียงร้องโหยหวนอย่างเจ็บปวดนับไม่ถ้วน นอกจากจะไม่น่าฟังแล้ว อสูรขนาดยักษ์ที่นางเห็นเหล่านั้นยังถูกสังหารหมดและผู้ที่สังหารพวกมันคือชายหนุ่มในชุดขาวคนหนึ่ง เป็นชายหนุ่มในชุดขาวที่นางรู้สึกคุ้นกับรูปร่างดี“ตายซะ”หนุ่มชุดขาวทั้งต่อยและเหยียบอสูรเหล่านั้นจนตายไปทีละตนกลิ่นอายอำมหิตรอบกายของเขาพลุ่งพล่านอสูรยักษ์มากมายถูกเขากำจัดอย่างรวดเร็ว แต่ราวกับว่าเขายังมีพลังเหลือเฟือ เขาลงทะเลสู้กับสัตว์ทะเลขนาดยักษ์เหล่านั้น ฝนสีเลือดสาดเท กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งผ่านไปนาน… เขายังคงกำลังฆ่าฟันไม่หยุดพักราวกับจะไม่มีวันหยุดพักด้วยเมื่อฆ่าอสูรยักษ์และสัตว์ทะเลหมดแล้ว เขาก็เปลี่ยนไปอีกที่หนึ่งแต่เมื่อเขาปรากฏตัวในหมู่บ้านมนุษย์ หากเป็นพื้นที่ของสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กและเปราะบาง เขาจะกดพลังของตนเองอย่างเต็มที่ แต่เมื่
