งคำหนึ่งทันที “สกปรก”สามีนางแอบมองนางในร่างเปลือยเปล่า?ทว่าความจริงก็พิสูจน์ทันทีว่านางผิดอีกแล้ว เพราะว่านางพบในทันทีว่าสิ่งที่สามีนางมองคือใบหน้าของนาง อีกทั้งทันทีที่เห็น…เขาก็มองอยู่นานแสนนานจากนั้นภาพตรงหน้านางกลับสู่ที่รกร้างว่างเปล่าอีกครั้ง ทว่าในครานี้กลิ่นอายความรุนแรงรอบกายของสามีนางอ่อนลงเล็กน้อย และสามารถยับยั้งตนเองได้บ้างแล้วทว่าจุดจบในตอนท้ายสุดของเขายังคงเป็นการทำลายตนเองถูกกลิ่นอายความรุนแรงในร่างกายของตนเองระเบิดจากนั้นจิตสำนึกของเขาเข้าสู่ ‘ความว่างเปล่า’ อีกครั้ง แต่ครานี้เขาไม่เห็นอะไรอีก เหมือนกับว่ากำลังไตร่ตรองและทำสมาธิดังนั้น…
เยี่ยนอวี๋เดาว่า “นี่ข้าเข้ามาในวัฏจักรเวียนว่ายตายเกิดของสามีหรือ หรือว่านี่คือความทรงจำในความฝันของเขา”แต่ไม่ว่าจะเป็นแบบใด เยี่ยนอวี๋ล้วนเปิดรับอย่างยินดี มิหนำซ ้ายังอดพึมพำไม่ได้ว่า “ดูซิว่าต่อไปจะมีใครกล้าพูดว่าข้าไม่รู้จักสามีอีก”เพียงแต่ว่าเมื่อยิ่งรู้จักยิ่งทำให้เยี่ยนอวี๋หายใจไม่ออกแม้ว่าจากสิ่งที่นางเห็นก่อนหน้านี้ เยี่ยนอวี๋พอจะบอกบางอย่างได้ว่าทุกๆ ชาติของสามีนางมีจุดจบไม่ค่อยดีนัก แต่เมื่อนางเห็นเขาทำลายตนเองในตอนสุดท้ายในแต่ละครั้ง กระทั่งระเบิดรุนแรงขึ้นทุกครั้งไป นางก็พอจะเข้าใจว่าการกลับชาติมาเกิดของเขามี ‘จำกัด’“หากความรุนแรงของการระเบิดเกินกว่าขอบเขตที่จิตวิญญาณสามีจะรับได้ จุดจบของเขาคือการแตกสลาย ดังนั้นสามีในแ
