ื่อเขา ‘กลับชาติมาเกิด’เขาไม่เคยมาหานาง ทว่าเห็นได้ชัดว่าชาตินี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว“สามีจำได้แล้วว่าเห็นข้าเมื่อใด ดังนั้นนี่คงเป็นชาติสุดท้ายของเขา” เยี่ยนอวี๋เอ่ยเบาๆ น ้าตาไหลลงมา“เนะ?” เสียงหน่อมแน้มของเด็กน้อยดังขึ้นข้างๆ ใบหูของเยี่ยนอวี๋เยี่ยนอวี๋ลืมตาขึ้น นางเห็นเด็กน้อยที่ปีนขึ้นมามองตนเองระยะปราชิดตามคาด เพียงแต่ว่า…สีตาของเด็กน้อย กลายเป็นสีขาวไปแล้ว?“เสี่ยวเป่า”
