หรงอี้รู้สึกปวดแสบปวดร้อนในดวงตาหลับตาลงทันที“อ้ะเนะ”เจ้าตัวน้อยจับดวงตาของท่านพ่อเขาราวกับรับรู้ได้เยี่ยนอวี๋เขย่งเท้าขึ้นโอบสามีของนางไว้และแตะหน้าผากของนางลงบนหน้าผากของสามีเพียงแค่ครู่หนึ่ง…วิ้งเยี่ยนอวี๋เห็นดวงตาสีขาวหมอกคู่นั้น นางเบิกตากว้างทันที แต่นางไม่เห็นภาพอื่นใดนอกจาก ‘ดวงตาสีขาว’ คู่นี้เลยนอกจากนางจะไม่เห็นแล้ว ต้าซือมิ่งเองก็ไม่เห็น ทว่าความปวดแสบปวดร้อนในดวงตาของเขาก็ค่อยๆบรรเทาลง ‘ดวงตาสีขาว’ คู่นั้นหายไปจาก ‘ตรงหน้า’ เขาแล้วทว่าแรงสั่นสะเทือนในหลุมศพรุนแรงขึ้นกว่าเดิมจนสิบสองเทพขุนเขาแทบจะต้านทานไม่ไหวแล้ว“นิ่ง”ยังคงเป็นเทียนตี้ที่แสดงบารมีจักรพรรดิออกมาได้ทันกาล ทำให้การระเบิดในหลุมศพหยุดนิ่งลง
“เทียนตี้?”หยวนสื่อเทียนจุนที่สะบัดแส้จามรีกลับมา เขาก็ตกใจกับเทียนตี้ที่อยู่กับเยี่ยนอวี๋ แสดงว่าเทียนตี้เข้าไปด้วยตนเองตั้งแต่ตอนที่เขารอเทียนตี้อยู่แล้วหรือเทียนตี้ที่ได้ยินเสียงของหยวนสื่อเทียนจุน เขาก็ตะโกนขึ้นว่า“ยืนนิ่งอยู่ทำไม รีบมาช่วยสิ”“พ่ะย่ะค่ะ” หยวนสื่อเทียนจุนที่นานๆ ทีจะตกอยู่ในภวังค์จึงรีบสร้างค่ายกลทันทีเมื่อมีพวกเขาสองคนคอยช่วยเหลือ เยี่ยนอวี๋จึงเบนความสนใจมาถามสามีว่า “สามี เจ้าเป็นอะไรอีกแล้วหรือ”เยี่ยนเสี่ยวเป่าเองก็ถามด้วย “นั่นน่ะสิ เป็น อะไรขอรับ”ต้าซือมิ่งที่กำลังลูบไล้ระหว่างคิ้วด้วยนิ้วเรียวยาว อันที่จริงเขาเองก็ไม่รู้ ตอบเพียงว่า “ทำที่นี่ให้เ