ี่ผลักภรรยาและลูกออกไป เขาก็ปรากฏตัวขึ้นข้างหน้ากู้จื่อเฟิง มือข้างหนึ่งคว้าเชือกบริเวณเท้าของกู้จื่อเฟิงไว้ พูดด้วยเสียงขรึมว่า “จงมา”ซู่ซ่าโลกีที่ถูกกลืนเข้าไปนานแล้วถูกดึงออกมาเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัดแต่เทาเที่ยหนี่ว์วาก็ไม่ใช่ย่อย “ลงมา”สิ่งที่ตามมาพร้อมเสียงตะโกนนี้ ไม่ว่าจะเป็นน ้าทะเลหรือเอ้อร์เหมาปลาคุนนกเผิงที่ขยายใหญ่แล้ว หรือแม้แต่โลกี กู้จื่อเฟิงและต้าซือมิ่งก็ถูกดูกลืนเข้าไปในทันทีอีกเพียงพริบตาก็จะไม่เห็นร่างโลกีแล้ว เอ้อร์เหมาพวกเขาก็กำลังจะถูกดูดเข้าไปแล้วแต่ว่า…“กระแสน ้าจงมา”เยี่ยนอวี๋ส่งทะเลมหาสมุทรให้เอ้อร์เหมาด้วยกฎระเบียบของโลก“คลื่นยักษ์”เทียนตี้เองก็ใช้กฎดั้งเดิมสร้างกระแสน ้าที่เชี่ยวกรากบนทะเลมหาสมุทรพุ่งไปยังเทาเที่ยหนี่ว์วา
ทว่า… การโจมตีพร้อมกันอันน่าสะพรึงนี้ยังคงไม่สามารถลดทอนพลังกลืนกินของเทาเที่ยหนี่ว์วาได้มากเท่าไร“ฮ่าๆๆ…”เทาเที่ยหนี่ว์วาเปล่งเสียงหัวเราะอันน่ากลัวออกมา และยังกลืนกินน ้าทะเลอย่างบ้าคลั่ง “มาสิ ไม่ว่าจะมาอีกเท่าไร ก็จงลงมาให้หมด”ซ่าซู่ซ่า…ไม่ว่าน ้าทะเลจะมาเท่าไรล้วนถูกเทาเที่ยหนี่ว์วาที่มีกระเพาะเป็นหลุมดำกลืนกินเข้าไป แม้แต่นอกจากโลกีแล้วเอ้อร์เหมาที่อยู่ใกล้นางมากที่สุดก็ค่อยๆ ถูกกลืนกินลงไป“เอ้อร์เหมา!” อินหลิวเฟิงร้อนรนมาก รู้ว่าหากเป็นเช่นนี้ต่อไปไม่ใช่วิธีแน่ทว่า… ต้าซือมิ่งตะโกนขึ้นว่า “ลูก”“ขอรับ” เยี่ยนเสี่ยวเป่าตอบทำให้เยี
