่ยนอวี๋ที่เดิมทีจะลงไปสู้เคียงข้างต้าซือมิ่งชะงักเล็กน้อยต้าซือมิ่งเอ่ยขึ้นว่า “ให้ดอกไม้ของเจ้าบานไปข้างนอก”“ขอรับ” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่จับใบหน้าใบน้อยของตนไว้ ‘ติดต่อ’ กับดอกไม้ดอกน้อยของเขาทันที
ดอกไม้ดอกน้อยหายไปทันทีราวกับว่าออกไปบานข้างนอกแล้วเยี่ยนอวี๋ยังคงไม่เข้าใจ… แสงสีม่วงเจิดจ้าอันหนาแน่นเปล่งออกมาจากรอบกายของต้าซือมิ่งทว่าในขณะเดียวกันนั้นเองเทาเที่ยหนี่ว์วาที่สังเกตเห็นว่าต้าซือมิ่งกำลังจะใช้ท่าไม้ตาย นางก็ใช้พลังกลืนกินขั้นสุดท้าย “กลืนกินความมืด”พลังดูดกลืนอันบ้าคลั่งไหลทะลักออกมาจากร่างกายของเทาเที่ยหนี่ว์วาทันที ใบหน้าของนางกลายเป็นสีดำในกระบวนการนี้ สีดำแบบสีดำเทา ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรแต่แอนนาน้อยตกใจตื่นขึ้นมาแล้ว ทว่านางเพิ่งจะลืมตา…ซู่เทาเที่ยหนี่ว์วาระเบิดพลังกลืนกินแห่งความมืดนิรันดร์ออกมามันกลืนกินสองแม่ลูกเยี่ยนอวี๋ รวมถึงเทียนตี้และซีหวังหมู่พวกเขาทั้งหมดแล้วครานี้เอง เยี่ยนอวี๋สัมผัสได้ว่า นอกจากเทาเที่ยหนี่ว์วาจะกลืนกินพวกเขาแล้ว ถ ้ามรณะแห่งความมืดนิรันดร์ทั้งถ ้าก็กำลังดูดกลืนพวกเขา ต้องการดูดกลืนพวกเขาเข้าไปในแดนมืดนิรันดร์อย่างสมบูรณ์
ความรู้สึกเช่นนี้รุนแรงมาก ทำให้เยี่ยนอวี๋ที่ประสาทสัมผัสทั้งห้าอ่อนแอลงรู้สึกว่าเมื่อใดก็ตามที่พวกเขาถูกดูดกลืนลงไป เกรงว่าจะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตไร้สติปัญญาทันทีทว่า… เยี่ยนอวี๋เพิ่งจะคิดเช่นนี้“ค้อน ลาย มังกร”ต้าซือมิ
