จริงๆดังนั้น… ต้าซือมิ่งจึงพูดอีกครั้งว่า “ปล่อยพ่อตาของข้า มานั่งคุยกันดีๆ นี่จึงเป็นวิธีทางหนึ่งเดียวของเรา”“ฮึ” ไท่เฮ่ายิ้มหยัน “เจ้าคิดว่าเป็นไปได้หรือ”เจ้าแม่หนี่ว์วาก็พูดว่า “เจ้าคนแซ่หรง เรายอมรับว่าเจ้าเก่งกาจแต่เจ้าไม่สามารถแทรกแซงเรื่องของสวรรค์เก้าชั้นฟ้าของเราได้ และเจ้าก็ต้องฆ่าตัวตายพร้อมปฐมราชินี มิเช่นนั้นเราไม่ปล่อยพ่อตาของเจ้าแน่นอน”“ใช่แล้ว” จักรพรรดิเปลวเพลิงก็เอ่ยขึ้น “เราบอกตั้งแต่ต้นแล้วพวกเจ้าสองสามีภรรยา รวมถึงลูกน้อยของพวกเจ้าต้องฆ่าตัวตายไม่ใช่แค่ปฐมราชินีคนเดียว”“ฮึ” เยี่ยนอวี๋ยิ้ม ยิ้มจางๆ อย่างไม่แยแส
การยิ้มเช่นนี้ของนางเพียงพอที่จะทำให้ไท่เฮ่าที่รู้จักนางดีใจสั่นสะท้านสีหน้าของเจ้าแม่หนี่ว์วาและจักรพรรดิเปลวเพลิงเคร่งขรึมทันทีพวกเขามองไปที่ข้างหลังของต้าซือมิ่งด้วยสัญชาติญาณส่วนเยี่ยนอวี๋ นางก้มตัวลงอุ้มเด็กน้อยที่กอดขานางไว้แน่นมาตลอดขึ้นมาในอ้อมอกเด็กน้อยจึงกอดท่านแม่เขาและมุดตัวเจ้าไปในซอกคอของท่านแม่เขาอย่างเสียใจ “รักแม่…”“แม่ก็รักเป่า” เยี่ยนอวี๋ที่จูบศีรษะของเด็กน้อยเบาๆ นางก็เดินออกมาจากข้างหลังของต้าซือมิ่งและมองไปที่ไท่เฮ่าอีกครา “หากเป็นอย่างที่เจ้าพูด ข้าเยี่ยนอวี๋ติดค้างชีวิตเจ้าจริงๆ ข้ามอบชีวิตของข้าให้เจ้าได้ แต่สามีของข้า บุตรของข้าไม่ได้ติดค้างเจ้า พวกเจ้าไม่มีสิทธิ์เรียกร้องให้พวกเขาฆ่าตัวตาย ตอนนี้เรามีเพียงตัวเลือกเดียวให้พวกเจ้า
