เทียนตี้ในบัดนี้ เขารับรู้ได้อย่างแจ่มชัดว่าที่นี่มีกลิ่นอายของท่านพ่อของเขาจริงๆ แม้จะเบาบางมากก็ตาม แต่เขามั่นใจว่ามีแต่ว่า… อาจารย์พูดไว้ว่าท่านพ่อสูญสิ้นวิญญาณและเจตนารมณ์ไปหมดแล้วเหมือนกับไท่เฮ่าพวกเขาที่กลับสู่ธรรมชาติอย่างสมบูรณ์เช่นนั้นเหตุใดยามนี้เขาจึงสัมผัสถึงกลิ่นอายของท่านพ่อได้เล่าเทียนตี้ไม่เข้าใจ กระทั่งอดคิดไม่ได้ว่าตนคิดไปเองหรือไม่ผ่านไปครู่หนึ่ง… เทียนตี้ส่งโทรจิตหาหยวนสื่อเทียนจุน “หยวนสื่อ”“ว่าอย่างไร” หยวนสื่อเทียนจุนที่ตอบกลับอย่างรวดเร็วคิดว่าตำหนักสวรรค์เกิดเรื่องแล้วเทียนตี้จึงกล่าวว่า “ข้าสัมผัสถึงกลิ่นอายของท่านพ่อข้า ท่านช่วยข้าทำนายว่าเขามีโอกาสเกิดใหม่หรือไม่ เกิดใหม่เหมือนกับอาจารย์น่ะ”“ท่านพ่อของท่าน? จวินโฮ่ว?” หยวนสื่อเทียนจุนไม่ทันตั้งสติได้เทียนตี้ถ่มน ้าลายทันที “ไม่ใช่พ่อเลี้ยงข้า พ่อแท้ๆ ของข้าต่างหาก เซวียนหยวนหวงตี้”
“อ๋อๆๆ” หยวนสื่อเทียนจุนตกอยู่ในภวังค์ “ทำเอาข้าตกใจหมดคิดว่าจวินโฮ่วร่วงหล่นไปตั้งแต่เมื่อใดกัน โอกาสเกิดใหม่อะไรนั่นอีก”“…” เทียนตี้เงียบ ในใจกลับเป็นกังวล ถึงอย่างไรตอนนี้เขาไม่สามารถรับรู้ถึงกลิ่นอายและร่องรอยของอาจารย์พวกเขาแล้วหลุมศพนั่นไม่ธรรมดาจริงๆสิ่งน่าเจ็บใจที่เขาเพิ่งค้นพบตอนนี้คือ เมื่อก่อน…“ข้าเป็นเทียนตี้ได้อย่างไรกัน”เทียนตี้ที่สงสัยในตัวเองอดทบทวนตนเองไม่ได้อีกครั้ง ในขณะเดียวกันก็ลองสัมผัสสถานการณ์ของไป๋ตี้
