ใสออกมาแสงสีขาวนี้แผ่ซ่านออกมาเอง เด็กน้อยไม่รู้ตัว ทว่าต้าซือมิ่งและปฐมราชินีเยี่ยนเห็นชัดเจนอีกทั้งสองสามีภรรยารู้ว่ากลิ่นอายมรณะที่ชั่วร้ายอันหนาแน่นรอบตัวที่ทำให้พวกเขาต้องขมวดคิ้วถอยหนีเพราะแสงของลูกของพวกเขา
อันที่จริงเรื่องเช่นนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเป็นครั้งแรก ลูกของพวกเขาเคยปลดปล่อยศักยภาพเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อครั้นอยู่เมืองจิ่วหลีแล้ว ครานั้นชำระล้างจอกเพลิงปทุมบัดนี้… จังหวะที่โล่ของซีหวังหมู่สลายไป ไอมรณะที่รุนแรงถึงจุดสูงสุดเหล่านี้ก็กระตุ้นพลังวิเศษ ‘การชำระล้าง’ ของเด็กน้อยอีกครั้ง อีกทั้งเหมือนกับว่าเนื่องจากกลิ่นอายมรณะรอบตัวมีระดับสูงเกินไป พลังวิเศษของเด็กน้อยก็ยิ่งฉลาด มันมาพร้อมกับการโปรดสัตว์อย่างเมตตา นอกจากจะสลายกลิ่นอายมรณะเหล่านี้แล้ว ยังทำให้พวกมันรู้แจ้งถึงอย่างไรภาพที่เทพทั้งห้าเห็นในถ ้ามืดนิรันดร์ก็เป็นเช่นนี้…ค่ายกลมรณะที่แต่เดิมมืดจนพวกเขามองไม่เห็น บัดนี้กำลังปลดปล่อยแสงสีขาวอัน ‘เมตตา’ ออกมาจากข้างในสู่ข้างนอกกระทั่ง ราวกับมีบทสวดขับร้องในความว่างเปล่าชั่วจังหวะหนึ่ง… เทพทั้งฟ้าคิดว่าที่ที่พวกเขาอยู่ไม่ใช่หลุมมืดนิรันดร์แต่อย่างใด แต่คือแดนสุขาวดี (ถ ้ามั่วเกาแห่งตุนหวง)พุทธศาสนิกชนนับไม่ถ้วนกำลังถูกส่งไปยังสวรรค์ เข้าสู่วงจรเกิดใหม่อย่างสงบสุขความรู้สึกเช่นนั้น… ทำให้จักรพรรดิเปลวเพลิงพ่นคำหยาบออกมาทันที “มารดามันเถอะ แปลกมาก”
“รีบถอย ล่อพวกเขาไปส่วนลึกข
