เกินขอบเขตที่นางจะรับได้แล้ว ทว่าต้าซือมิ่งส่ายศีรษะ “ไม่ใช่ ข้าสัมผัสได้ว่า จักรวาลสวรรค์เก้าชั้นฟ้าและอาณาจักรทั้งปวงหรือพระสุเมรุไม่ได้อยู่ด้านเดียวกันแต่มีความสัมพันธ์กัน มิเช่นนั้นข้าคงไม่เกิดใหม่ที่นี่ แต่มั่นใจได้เรื่องหนึ่งว่า การเกิดใหม่ของข้าไม่ได้ดำเนินไปตามแผนการของท่านปู่หวงและพ่อเลี้ยง ดังนั้นพวกเขาไม่สามารถมาหาข้าได้”หรงอี้มั่นใจในเรื่องนี้ดี เพราะว่าเขาเกิดใหม่มาหลายภพชาติเช่นนี้ก็ไม่เคยสัมผัสถึงกลิ่นอายของอาณาจักรทั้งปวงหรือสุเมรุเลยจนถึงเมื่อครู่นี้… เมื่อเขาพูดคำว่า ‘เขาพระสุเมรุ’ ออกมา เขาเพิ่งจะพบเป็นครั้งแรกว่า ‘เขาพระสุเมรุ’ สามารถทำให้จักรวาลสวรรค์เก้าชั้นฟ้าสั่นสะเทือนได้ อาจจะหมายความว่า สวรรค์ชั้นเก้าและเขาพระสุเมรุมีความเชื่อมโยงกัน ทว่า…
“ยังไม่ทราบในรายละเอียดว่าเป็นความเชื่อมโยงแบบใด” ต้าซือมิ่งที่รู้สึกพ่ายแพ้ก็มุดศีรษะเข้าไปในซอกคอของภรรยา สูดดมกลิ่นอายหวานหอมของภรรยาลึกๆ ทีหนึ่ง และยังถูไปมาเหมือนคนออดอ้อนเยี่ยนอวี๋กอดสามีที่เหมือนแมวตัวใหญ่คลอเคลียคนนี้ “หากเจ้าจำได้แล้วก็จะรู้หรือ”“อาจจะ” ต้าซือมิ่งที่สัมผัสบางสิ่งได้คิดว่าน่าจะเป็นเช่นนี้ “ถึงครานั้น ข้าก็จะรู้ว่าต้องกลับไปอย่างไร เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ก็จะต้องพาเสี่ยวเป่ากลับไปหาพวกเขาพร้อมข้า ห้ามให้ข้ากลับไปคนเดียว”เยี่ยนอวี๋ยิ้ม “แน่นอน ข้าและเสี่ยวเป่าต้องกลับไปกับเจ้าแน่นอน”“อ้ะ?” เจ้าตัวน้อยที่
