รีบตามข้ามา” เหยาจีเช็ดน ้าตาพลางเดินนำไปข้างหน้าดูตื่นตระหนกมาก ซึ่งก็เหมาะกับบุคลิกของนางเมื่อครั้นอยู่ตำหนักสวรรค์ ในฐานะที่เป็นธิดาของจักรพรรดิที่ไม่เป็นที่โปรดปรานและไม่มีพรสวรรค์ใดๆ นางก็อ่อนแอและขี้ขลาดจริงๆ เหมือนสาวน้อยใสซื่อดังนั้นนางในยามนี้อันที่จริงก็วิตกมากจริงๆ แต่เมื่อคิดถึงคำพูดของคนๆ นั้น นางก็กัดฟันพาเสด็จพ่อของนางเข้าไปในห้องบรรทมตี๋อีที่ได้ยินว่าเหยาจีพาเทียนตี้มาที่ห้องบรรทม นางก็ไปซ่อนตัวที่อื่นนานแล้วจากนั้นเทพรับใช้ของเทียนตี้ก็เร่งเดินทางกลับไปจักรวาลดั้งเดิมขอพบเยี่ยนอวี๋แทบจะในเวลาเดียวกันนั้นเอง… ต้าซือมิ่งไม่ได้ถูกพาไปที่วังเทียนตี้ แต่ถูกพามาที่วังกว่านเหอแล้ว“…” หรงอี้ที่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เขากลับไม่ได้ถามอะไรเทพรับใช้ก็ไม่ได้อธิบายอะไรจึงเงียบกันตลอดทาง แต่ว่าเมื่อต้าซือมิ่งมาถึงด้านนอกวังกว่านเหอก็สัมผัสได้ว่าเหล่านางฟ้าในตำหนักหลังเล็กหลังนี้ต่างตื่นตระหนกกันมาก น่าประหลาดใจมากนัก
“เชิญต้าซือมิ่งขอรับ” เทพรับใช้ยังคงนำทางต่อไปต้าซือมิ่งเองก็ตามไป เพียงแต่ว่า… เขาเพิ่งเดินไปไม่กี่ก้าวข้างหน้าก็มีหญิงสาวในชุดหรูหราคนหนึ่งวิ่งมาทางเขาอย่างลนลานอีกเพียงพริบตาก็จะชนเขาแล้วสุดท้าย… หรงต้าซือมิ่งที่หลบทางให้ย่อมไม่ให้สตรีคนนั้นแปดเปื้อนตนเองทว่าหญิงสาวคนนั้นยังคงพุ่งตัวออกไปเหมือนกับไม่เห็นเขาอย่างไรอย่างนั้นนี่มัน…“?”หรงอี้เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย จากนั้น
