ก็มองไปที่ต้าซือมิ่งอีกครั้ง “คำถามสุดท้าย ท่านจะทำให้อาจารย์เสียใจหรือไม่ อย่างเช่นว่าจะทิ้งนางไปในวันใดวันหนึ่ง”“ไม่” หรงอี้ตอบอย่างมั่นใจและรวดเร็ว เพราะว่าเขาไม่มีวันทิ้งเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ที่มุดเข้ามาในหัวใจและวิญญาณของเขามานานแสนนานแน่นอน
เทียนตี้จึงมั่นใจว่าชายตรงหน้าคนนี้ไม่ว่าจะมีความคิดอะไรหัวใจที่มีให้อาจารย์กลับจริงใจผ่องแผ้ว และหนักแน่นไม่มีผู้ใดรู้ว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น โดยเฉพาะบุคคลที่มีชีวิตอยู่ถึงระดับนี้เช่นพวกเขา เพราะว่าโชคชะตาของพวกเขาไม่ได้ขึ้นอยู่กับชะตากรรมของสามอาณาจักร เมื่อโชคชะตามาถึงมีเพียงตัวพวกเขาเองเท่านั้นที่จะรู้ว่าต้องไปทางไหน และไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ล้วนเป็นสิ่งที่ถูกกำหนดไว้แล้วนอกจากนี้ สำหรับพวกเขาแล้วคำมั่นสัญญากลับเป็นเรื่องยากยิ่งกว่า อย่างเช่นอยู่ด้วยกันทุกภพชาติ ไม่เปลี่ยนใจตลอดไป หรือไม่จากไปไหนตลอดไป…แต่เทียนตี้มั่นใจได้ว่า ตอนที่อาจารย์พ่อพูดคำว่า “ไม่” ออกมาเขาท่านนี้ก็กำหนดทุกอย่างไว้แล้วเขากำหนดไว้ว่าไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น เขาก็จะไม่ทิ้งอาจารย์ไปเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว บ่งบอกว่าหัวใจดวงนี้ของเขาไร้มลทิน แม้ตนเองจะมีหญิงสาวมากมาย แต่อันที่จริงเทียนตี้เห็นความจริงใจได้อย่างทะลุปรุโปร่ง ดังนั้นเขารู้มาตลอดว่าสตรีข้างกายต้องการอะไรมากที่สุดบัดนี้ เขายิ้มแล้ว “ข้าเชื่ออาจารย์พ่อ”
คำๆ นี้ก็ทำให้ต้าซือมิ่งเข้าใจแล้วว่าไม่ว่าเทียนตี้จะรู้ใจ
