ขณะที่ต้าซือมิ่งสะเทือนใจกับคำพูดของภรรยา เมื่อออกจากเจดีย์สีขาวก็จูบใบหูของภรรยา “เราจะไปยมโลกรอบนี้ ลองตรวจสอบดูได้ว่าท่านแม่ยายมีวิญญาณหลงเหลือไปจุติในหกภพภูมิหรือไม่”“อืม” เยี่ยนอวี๋พยักหน้า แต่กลับรู้ดีว่าความหวังริบหรี่ ถึงอย่างไรจางอวิ๋นเมิ่งท่านแม่ของนาง นอกจากร่างกายจะมอดไหม้ จิตวิญญาณก็สลายสิ้นแล้วเช่นกัน แต่ว่าเยี่ยนอวี๋ยังคงตั้งตารอวันที่จะทำให้ท่านพ่อเจ้าน ้าตาของนางสุขสมบูรณ์ โดยเฉพาะเมื่อเห็นชายเมื่อครู่นี้ นางก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่า นางจะฟื้นคืนชีพท่านแม่ ‘ผู้ให้กำเนิด’ ของนางเหมือนเมื่อครู่นี้ได้จางอวิ๋นเมิ่ง นางสมควรที่จะได้รับมันเยี่ยนอวี๋กอดเด็กน้อยในอ้อมอกไว้แน่น ปรารถนาให้มารดาผู้เสียสละทุกอย่างเพื่อลูกๆ ของตนเองได้เห็นว่าลูกๆ โตเป็นผู้ใหญ่ญาติที่เคยทำร้ายนางและทำให้นางอับอายล้วนถูกลงโทษประหารชีวิตไปหมดแล้ว“เนะ?” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ถูกกอดไว้แน่น เขาก็มองท่านแม่ของเขาตาปริบๆ รู้สึกถึงความโศกเศร้าของท่านแม่ เขาจึงพยายามยื่นมือไปลูบคอของท่านแม่เขาเยี่ยนอวี๋ยิ้มพลางจูบเด็กน้อย “เสี่ยวเป่าเป็นเด็กดีจังเลย”
“ฮี่…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าหัวเราะอย่างดีอกดีใจในขณะเดียวกัน…วิ้งเสียงของจิ่วอิงดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของพวกเขา“ออกมาแล้ว?”“ไม่ใช่หรอกมั้ง” นี่คือเสียงแสดงความสงสัยของเฟนเลย์เพราะว่านายน้อยทั้งครอบครัวเพิ่งเข้าไปไม่ถึงหนึ่งเค่อด้วยซ ้าแต่ซีหวังหมู่พูดขึ้นว่า “นายท
