ี่ตอบรับสายตาของสามี นางก็จูบเด็กน้อยปลอบประโลมว่า “น่ารักน่าเอ็นดู แม่ชอบมากเลย”“อ้ะเนะ?” เยี่ยนเสี่ยวเป่าอยากพูดว่า เช่นนั้นเป่าโตแล้ว ท่านแม่ก็ไม่รักแล้วหรือ
คำถามนี้เยี่ยนอวี๋ยังไม่ทันตอบ ต้าซือมิ่งก็ชิงพูดก่อนว่า “เมื่อเจ้าโตแล้วย่อมมีภรรยาเจ้ารักเจ้า ท่านแม่และท่านพ่อรักเจ้าตัวน้อยเท่านั้น”“เอ๋?” เยี่ยนเสี่ยวเป่างงงันจิ่วอิงขบขัน มันขึ้นมาคาบเจ้าตัวน้อยแล้ว “เสี่ยวเป่าอย่าไปสนใจท่านพ่อเจ้าเลย เขาแค่หยอกเจ้าเล่นน่ะ ปู่จิ่วพาเจ้าเล่นเอง เรื่องโตไม่โตนั่นปล่อยให้เป็นเรื่องธรรมชาติ ขอแค่ร่างกายแข็งแรงก็พอแล้ว”นี่คือความจริง แต่เยี่ยนเสี่ยวเป่าร้อง ‘อ้ะเนะเนะ’ บอกว่าเขาปรารถนาอยากจะกลับมาพูดได้มากเลย พูดไม่ได้แบบนี้ทรมานเกินไปแล้วซีหวังหมู่ไม่สนใจ มันมองกลับไปที่ต้าซือมิ่ง “จวินโฮ่วหายดีแล้วหรือ”เยี่ยนอวี๋ที่ยกมือขึ้นเก็บเจดีย์สีขาวให้เด็กน้อยแทนย่อมส่ายศีรษะ “ยัง ต้องไปอีกที่หนึ่ง แต่เราต้องกลับจักรวาลดั้งเดิมก่อน”ซีหวังหมู่ร้อนรนอีกครั้ง “จักรวาลดั้งเดิมเกิดอะไรขึ้นหรือ”“ไม่ต้องตระหนก ไม่มีอะไร” เยี่ยนอวี๋ลูบผมยาวสลวยของซีหวังหมู่ ปลอบนางว่า “แค่ต้องกลับไปหยุดยั้งสภาวะของสามมหาจักรวาลในยามนี้ไว้ชั่วคราว และทำให้มันเสถียรก่อน”
“เช่นนั้นทำที่นี่เหมาะสมที่สุดไม่ใช่หรือ” กู้จื่อเฟิงเอ่ยถามขึ้นจากข้างๆ อย่างไม่ค่อยเข้าใจนัก เขารับรู้ได้ว่าที่นี่น่าจะเป็นชั้นลอยระหว่างสามโลกซึ่งเป็นสถ
