มีความทะเยอทะยานที่ยิ่งใหญ่ด้วย ตั้งแต่หลายภพชาติที่แล้ว ครั้นเจ้าเริ่มก่อตัว ข้าก็กำหนดให้เจ้าเป็นภรรยาของข้าแล้ว”เยี่ยนอวี๋ “?” หมายความว่าอะไรกัน
ต้าซือมิ่งปราชิดไปที่ข้างใบหูของนาง ถามด้วยรอยยิ้มว่า “แล้วภรรยาคิดว่าอะไรหรือ”“สิ่งที่เจ้าจำได้คือ เรื่องนี้… ?” เยี่ยนอวี๋เผลอทำหน้ามุ่ย หน้าตาเหมือนกับเวลาที่ลูกของนางโมโหและหงุดหงิดหรงอี้ที่สังเกตปฏิกิริยาของนางตลอดเวลาก็จูบปากของนาง เจ้าปลาน้อยตัวนี้ น่ารักจริงๆ ข้ารักมากจริงๆ เลย…“เนะ” เยี่ยนเสี่ยวเป่ายื่นศีรษะโล้นเข้ามาทันที “อ้ะเนะๆ…” ทำไมพ่อไม่จูบเป่า เป่าเก่งที่สุด ต้องจูบเป่าไม่ใช่หรือ ทำไมจูบแม่ล่ะต้าซือมิ่งจึงได้แต่จูบศีรษะโล้นๆ ของเด็กน้อยด้วย จะจูบภรรยานานเกินไปก็ไม่ดี ถึงอย่างไรก็อยู่ในที่สาธารณะ หากคนอื่นเห็นภรรยาที่น่ารักน่าชังเช่นนี้ คนที่เสียเปรียบจะเป็นเขา“ฮ่า…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ถูกจูบ เขาก็กระดกก้นขึ้น และขยับตัวเข้าไปในข้างหน้าท่านพ่อ จากนั้นก็ ‘จุ๊บ’ ท่านพ่อเขาทีหนึ่ง ก่อนจะนั่งกลับไปอย่างพึงพอใจและมีความสุขตายจริง เจ้าตัวน้อยเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าต้องนำมุกมังกรสีดำให้ท่านพ่อ “เนะ” ที่พ่อจะเอา เป่าไม่ชอบ ดำๆ ไม่สวย…เยี่ยนอวี๋ในครานี้ก็เปลี่ยนเรื่อง “เจ้ารู้ว่านี่คือมุกมังกรของมันตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้วหรือ”
ต้าซือมิ่งที่มือข้างหนึ่งโอบภรรยาไว้ เขาก็ไม่ได้ขัดภรรยา เขาพยักหน้าพูดขึ้นว่า “ใช่แล้ว เดิมทีคิดไว้ว่าจะสืบค
