วก็เห็นได้ชัดว่ำนำงสงบลงมำกผ่ำนไปครู่หนึ่ง นำงก็แขวนรูปเทียนตี้กลับไปที่เดิม จำกนั้นนำงเปิดตู้ผนังที่อยู่ด้ำนล่ำงรูปภำพนั้น และหยิบกล่องใส่เครื่องประทินโฉมกล่องหนึ่งออกมำ เมื่อนำงเปิดกล่องใบนั้นออก ข้ำงในกลับไม่ใช่เครื่องประทินโฉม แต่เป็นภำพม้วนหนึ่งเจี่ยนชิวลูบภำพม้วนรำวกับลูบไล้คนรัก น ้ำเสียงเต็มไปด้วยควำมอ่อนโยน “เจ้ำสินะ คนที่ ‘ดู’ ข้ำเมื่อครู่นี้ คือเจ้ำสินะ เจ้ำเป็นคนพบว่ำข้ำขโมยพลังของเจ้ำไปสินะ ก็ดี…”เจี่ยนชิวที่พึมพ ำไม่หยุดท้ำยที่สุดก็ไม่ได้คลี่ภำพม้วนออก แต่นำงกลับสงบนิ่งลงเรื่อยๆ “มำก็ดีแล้ว เดิมทีข้ำก็ไม่ได้ตั้งใจจะขโมยพลังของเจ้ำ มำก็ดีแล้วล่ะ”เมื่อพูดจบ เจี่ยนชิวปิดกล่องกลับไปและใส่เข้ำไปในช่องลับในตู้ผนังอย่ำงหวนแหนรำวกับซ่อนของมีค่ำที่สุดไว้
เมื่อท ำทุกอย่ำงเสร็จ เจี่ยนชิวก็เดินออกมำจำกห้องลับผ่ำนไปไม่นำน… นอกห้องนอนของกุ่ยหมู่มีเสียงผีน้อยตนหนึ่งดังขึ้น “รำยงำนกุ่ยหมู่ เทพอี้มำถึงแล้วขอรับ”“พำเขำไปที่ห้องโถง ข้ำจะตำมไปเร็วๆ นี้” กุ่ยหมู่ตอบเสร็จ สงบอำรมณ์ตนเองอีกครั้ง ก่อนจะลุกขึ้นเดินกลับไปยังห้องโถงเมื่อครู่นี้ในขณะเดียวกัน ชำยหนุ่มรูปร่ำงสูงใหญ่สะพำยกระบอกลูกธนูและคันธนูขนำดใหญ่ถูกผีน้อยพำเข้ำไปในห้องโถงเมื่อเจี่ยนชิวเข้ำไป ชำยหนุ่มก็นั่งอยู่ทำงซ้ำยมือของห้องโถงก ำลังจิบชำแล้วเจี่ยนชิวเข้ำไปก็ทักทำยว่ำ “เทพอี้ ไม่ได้เจอกันนำน”“ไม่ทรำบว่ำกุ่ยหมู่เชิญข้ำมี มีธุร
